Duiven-duiven-duiven-duiven-duive
m
1
'98
li l
DOLLE PRET MET
'N VLO IN UW OOR
265.-
fc BONTMANTELS
80
Vinyl
AGENDA
BONTHUIS LA REINE mogelijk
DE HAVENLOODS DONDERDAG 2 JANUARI 1969
nu... beduidend
goedkoper
Je kan natuurlijk achteraf gemak
kelijk zeggen dat het onze eigen
schuld is geweest, dat het zover is
gekomen. Nou ja, ónze schuld. Ik be
doel hjet in het algemeen: de schuld
van die mensen, van onze soort. Want
welke schuld dragen wij? Wij kun
nen moeilijk verantwoordelijk wor
den gesteld voor de moeilijkheden
waar we nu mee zitten en die inder
daad onoplosbaar zijn.
In de jaren '60 en misschien ook
rog in de zeventiger jaren was er wat
aan te doen geweest. Maar de men
sen toen hebben geen idee gehad van
de gevaren. Hoe zouden ze ook. Wel
ke tekenen waren er dat de zaak zo
uit de hand zou lopen? En toen het
eenmaal duidelijk was dat er een
krankzinnige situatie was ontstaan,
was het te laat. Er konden geen
maatregelen genomen worden, om
dat dé mens van de ene dag op de
andere de controle over de maat
schappij had verloren. Wat er ook ge
probeerd werd, alle pogingen liepen
spaak, omdat letterlijk overal, die ta
melijk kleine, grijze vogels waren,
die uit hun schijnbaar blinde ogen,
geel en grijs, iedereen in de gaten
hielden en die onmiddellijk tot de
aanval overgingen als Iemand
trachtte zirh tegen de nieuwe dikta-
tuur te verzetten.
Na „de nacht van de overname"
vielen er duizenden slachtoffers. Wie
zich nauwelijks uitgeslapen
's morgens vroeg verbaasde over het
geweldig toegenomen aantal duiven
in dé stad, kon niet vermoeden, dat
zij de nieuwe machthebbers waren.
Kon ook niet vermoeden, dat elk af
werend gebaar dat vanzelfspre
kend werd gemaakt, omdat men zich
een weg door de vogels moest banen
een smartelijke dood tot gevolg
had.
Eerst veel later hebben we leren
leven met de duiven. Na maanden.
Toen televisie- en radiocommentato
ren, dagopeners en dagsluiters, poli
tici en politieagenten ons hadden in
geprent dat alle verweer zinloos was,
dat we ons moesten aanpassen aan de
nieuwe situatie en dat iedere ver-
zetspoging een bedreiging voor de
andere betekende. De duiven waren
de baas, daar hielp geen moedertje
lief aan.
D« paniek was onbegrijpelijk snel
voorbij. We kregen al spoedig in de
gaten dat de duiven ons met rust lie
ten zolang we ons rustig gedroegen en
vooral geen tegen hen gerichte maat
regelen namen. Daar moest overi
gens veel onder verstaan worden.
Wie in zijn auto stapte, stapte er niet
meer levend uit. De wagen werd door
duiven bedolven. Ze pikten en hamer
den met hun harde snavels de car
rosserie aan flarden. En wat er dan
gebeurde laat zich raden. Hoewel het
in het begin een ontwrichting van het
openbare leven tot gevolg had, was
het een logische maatregel. De dui
ven, zoveel in getal, konden geen ver
keer toestaan, omdat het een directe
bedreiging van hun soort betekende.
Bovendien zo bleek later, toen de
geestelijke leiders van ons volk zon
der kleerscheuren de radio- en televi
siestudio's konden bereiken (met be-
nu... beduidend
goedkoper
Vader hoeft deze schoenen
niet te. ontzien, hij kan er ge
rust mee gaan vissen, in z'n
tuintje werken of de auto
schoon maken.
Oerdegelijke vinyl werkschoen,
waterdicht, geheel gevoerd en
met dikke nylon-rubber anti
slip zool.
Nu koopt U deze solide heren
schoen voor een prijs waarvoor
U Uw oude werkschoenen niet
kunt laten repareren, voor nog
géén zeven gulden.
waterdicht
Vrijdag en zaterdag verkopen
wij deze waterdichte vinyl
werkschoen, met sterke anti
slip zool, nu (omdat er kleine
schoonheidsfoutjes inzitten,
die niet van invloed zijn op de
kwaliteit), in zwart,
maten 39 t/m 45
Elke vrijdagavond tot 9 uur open
Géén ttl. of schrift, best
wonderenswaardig inzicht hadden zij
de eerste tijd de kat vit de boom ge
keken; wat zou er zonder hen van
ons volk geworden zijn!) was dit bij
uitstek een maatregel, die voor onze
bestwil werd getroffen. En inderdaad,
met de verkeersongelukken was het
meteen afgelopen. Ook nam het aan
tal patiënten van hart- en vaatziekten
sterk af, omdat de noodgedwongen
dagelijkse wandeling naar het werk
het geestelijk evenwicht van velen
herstelde, waardoor als logisch ge
volg de lichamelijke conditie op
vallend vooruit ging. De manager
ziekte kreeg men geheel onder de
duim, zoals eens de pest.
Als ik dan toch van onoplosbare
problemen heb gesproken, waarin on
ze stad zich bevindt sinds de dicta
tuur van de duiven, doel ik op andere
zaken. Talrijk reeds zijn de branden
in de stad, die niet tijdig geblust kun
nen worden, omdat het de brandweer
onmogelijk wordt gemaakt uit te ruk
ken.
De bewoners moeten omslachtig en
voorzichtig te werk gaan met emmer
tjes water, die als kleine plasjes in de
vuurhaard worden gegooid. Ze moeten
uiterst voorzichtig zijn, omdat elke
gehaaste beweging door de duiven
verkeerd begrepen kan worden. Dok-
toren kunnen onmogelijk het toene
mende aantal zieken verzorgen. Erns
tige zieken bereiken meestal te laat
de ziekenhuizen. De bevoorrading
met levensmiddelen is zo goed als
stil komen te liggen.
Moeders maken een vreselijke tijd
door, omdat zij hun kinderen niet op
straat durven laten spelen; in hun
uitbundigheid zouden zij de duiven
eens aan het schrikken kunnen ma
ken!
Dagelijks echter wordt ons voorge
houden dat dit de ongemakken (de
leidslieden spreken over „incove-
niënten") van de nieuwe tijd zijn, die
wij moeten leren aanvaarden.
Leven met de duiven. Hoe is het
toch gekomen?
In de jaren '60 schijnt er een soort
duivencultus in de stad te zijn ge
weest. Op pleinen en in de binnenstad
leefden grote groepen duiven. Ze wer
den geduld. Meer dan dat: ze werden
vertroeteld. Stadsplanologen en ste
debouwers gebruikten de duif zelfs
als argument om van de stad een
burcht van staal en steen te maken.
Wie naar leefbaarheid vroeg, werd
verwezen naar de duiven; zij zijn het
levend element in de stad.
Hoe konden de mensen toen weten
dat de duif hen vijandig was? Dat zij
slechts wachtten op de dag, dat hun
getal groot genoeg zou zijn om...,
maar ik zal niet vooruitlopen op de
geschiedenis.
Was de duif in die dagen niet het
symbool van vrijheid en leven? Noach
al liet uit zijn ark een duif los, die la
ter de boodschapper van het nieuwe
leven zou blijken te zijn.
Hoe en wanneer de duif het zinne
beeld is geworden van de vrede, weet
ik niet. Maar iedereen sprak over de
vredesduif.
Zelfs de kunstenaars hebben geen
vermoeden gehad van de ware aard
van de vogel. Schonk Picasso Rusland
niet zijn vredesduif?
Venetië was beroemd om zijn kana
len en om zijn duiven, die een toe
ristisch vermaak waren, even wereld
beroemd als het San Marcoplein
waarop ze rondliepen.
Het succes van de duif in Venetië is
voor vele stadsbestuurders aanlei
ding geweest ook hun straten en plei
nen te verlevendigen met die trotse,
grijze vogel, die zo parmantig rond
stapte, een lust voor jong en oud.
Er waren in die dagen mensen
wie kan het zich nu voorstellen?
die de stad intogen met plastic zak
jes met klein gesneden brood om de
duiven te voeren. Er waren er zelfs
die de vogels zo vertroetelden dat zij
om een voorbeeld te noemen
„het duivenvrouwtje" werden ge
noemd. En toch, ook al die tijd onder
vond men hinder van de duiven. Zo
als hun gewoonte is zitten ze graag in
nissen, in vensterbanken en op smal
le richels. Wat nu een van de onoplos
bare problemen is, ondervond men
toen als een licht ongemak: de uit
werpselen bevuilden gevels en straten.
Maar er waren bereidwillige handen
genoeg om dagelijks de vuiligheid
op te ruimen.
Er moet hier en daar een enkeling
geweest zijn die een voorgevoel gehad
heeft van het grote plan, dat toen al
in die kleine koppen als een instinct
moet hebben geleefd. Dan werd
's morgens vroeg een aantal dode dui
ven gevonden, vergiftigd. De veront
waardiging was groot. Er werden vra
gen gesteld in de gemeenteraad, er
verschenen ingezonden brieven in de
kranten. Het volk was bereid een be
trapte boosdoener een geduchte af
rammeling te geven. Een dierenbeul
werd zo iemand genoemd. En wee de
kat, die gesnapt werd, loerend op
een duif. Zo kon het gebeuren, dat de
duiven zich praktisch ongestoord kon
den vermenigvuldigen. Wat wisten de
mensen van het kritisch getal? Wat
van een collectieve intelligentie?
Nu het te laat is, zijn we achter
de feiten gekomen. Wat een ontstel
lende ontdekking moet het zijn ge
weest, dat de duiven definitief de
macht aan zich hadden getrokken.
"U<
Achteraf alweer is het merk
waardig, dat men niets van de onrust
van de duiven gemerkt heeft. De on
rust, die wij nu zo goed kennen, om
dat het verschijnsel zich reeds een
aantal malen herhaald heeft. Het
verschijnsel van de grote onrust, als
het getal bijna vervuld is. Door nog
onbekende oorzaakmaar ongetwij
feld langs telepatische weg raken
de duiven onrustig. Alsof ze behekst
zijn. Het is alsof ze volkomen in zich
zelf teruggetrokken zijn. Ze zitten als
verstijfd, alleen hun koppen bewe
gen, ze koeren zacht en klagelijk. En
dan is ineens, onverklaarbaar, het mo
ment aangebroken. Als opnieuw het
getal vervuld is, breekt een collectie
ve paringsdrift zich baan.
Een afzichtelijk gebeuren, plet ge
richt op de instandhouding van de
soort, maar op een onbegrensde uit
breiding, gericht op een getalsver
meerdering, die de toeneming van de
intelligentie uitmaakt. Een intelligen
tie die uit is op macht. Het moment
van de grote onrust heeft zich reeds
enige keren voorgedaan. Het herhaalt
zich met steeds kortere tussenpozen.
Na enkele weken, als de eieren ge
lijktijdig uitkomen, is het aantal
duiven minstens verdubbeld, soms
verdrie- of verviervoudigd.
Het is bijna niet te geloven, dat die
eerste keer het verschijnsel zo goed
als niet is gesignaleerd. Hoewel ik me
nu afvraag of dat wat zou hebben
uitgemaakt.
Nu het leven beheerst wordt dooi
de duiven geloof ik dat onze enige
kans op redding van de mensenge
meenschap ligt in het overwinnen
van onze angst. Het is nu alsof de
mensen verlamd van schrik zijn. De
geruststellende woorden, die wij da
gelijks te horen krijgen, werken daar
aan mee. We moeten de wijze raad
van onze leiders in de wind slaan.
Voordat het te laat is. Want het intel
ligentiepeil van de duiven gaat on
rustbarend omhoog. De tijd is niet ver
meer dat zij in staat zullen zijn van
te voren te weten welke afweermetho-
den wij tegen hen zullen gaan gebrui
ken. Dat zal het einde van de mens
op aarde betekenen.
We zullen het volgende moment
van de grote onrust gebruiken om ons
van de dictatuur der duiven te be
vrijden. In de weinige uren van hun
verstijving zullen wij onze slag moe
ten slaan.
Nu ik mijn oproep klaar heb, vraag
ik ngij af of hij niet te laat komt. Het
aantal duiven voor mijn venster is
groter dan toen ik begon. Verbeel
ding? Mogelijk. Ik zie ze nu opdringen.
Ze pikken tegen de ruit, fel en fana
tiek. De ruit bezwijkt.
Is niet in ieder huisgezin de
meest gehoorde klacht: "We
hebben te weinig kasten?
En ook voor hen, die
of klein behuisd zijn, is er
behoefte aan gemakkelijk te
plaatsen hangkasten met veel
bergruimte.
Handige, demontabele plastic
kast, met stevig buisframe,
hardboardplaten boven en on
der voor extra steun, kiest U
nu uit voor nog géén twee
tientjes.
Vrijdag' en zaterdag verkopen
wij deze moderne hangkasten,
125 cm hoog, 75 cm breed en
Elke vrijdagavond tot 9 uur open
Ook maandagmorgen open
Géén tel. of schrift best
BERKEL EN RODENRIJS - Da
verbranding van kerstbomen vindt
plaats op vrijdag 3 januari 1969
's middags om 4.30 uur aan de Raao-
huislaan (achter partceerterrein). De
bomen kunnen daar op aanwijzing
van personeel van de dienst gemeen
tewerken worden opgestapeld.
riu... beduidend
goedkoper
Voortaan knapt U zelf die kleine
karweitjes op... zonder vak
kennis of dure materialen...met
Vinyl wandbekleding in een wip
...èn goedkoop.
Vinyl wandbekleding, het
meest ideale afwasbare materiaal
Vinyl plastic op papierbasis, voor
het bekleden van deuren,
wanden, kasten enz.
70 cm, In
In handige rollen
lichte kleu
nog géén 80 cent.
wandbe
Het is een onloochenbaar feit
dat tot de huidige dag veel mensen
onbedaarlijk plezier kunnen heb
ben om de toneelstukken van
Georges Feydeau, de sombere
Fransman, die de „meester van de
lach" wordt genoemd. Inhakend op
dit feit, brengen Nederlandse to
neelgezelschappen graag om de
zoveel tijd één van zijn stukken
uit, waarna prompt de kassa's be
ginnen te rinkelen en de pret be
gint.
De Haagse Comedie is één van de
gezelschappen, die Feydeau het bes
te kunnen spelen. De Hagenaars zijn
er een dankbaar publiek voor in
de schouwburg hangt een soort
„weet-je-nog-wel-oudje-sfeer" bij
a) het slaapkamerplezier dat Feydeau
inderdaad met groot meesterschap
op de planken tovert. En het gezel
schap weet in regie, bezetting, aan
kleding en decor een voorstelling te
creëren, die best gezien mag worden.
Het zal dan wel vreselijk ajagrijnig
zijn te zeggen dat de voorstelling van
„Een vlo in 't oor" mij desondanks
niets doet; ik kan er niet om lachen.
En het zal er wel aan liggen dat uit
de stukken van Feydeau de verras
sing is geweken. We weten het alle
maal al lang. Het begint met een
misverstand, waarmee de meester
aan het stoeien gaat: vrouwen schrij
ven brieven aan eikaars mannen,
mannen begeren eikaars vrouw, ze
maken afspraken waarop de anderen
ook verschijnen, ze rennen kamers in
en uit en treffen onophoudelijk beken
den, die ze liever niet in die situa
tie tegen het al of niet aangeklede
lijf zouden zijn gelopen.
Kortom: dolle pret. waarbij een
zaal vol goed-in-pak-en-jurk-gestoken
lieden zit mee te leven als kinderen
bij een poppenkast-voorstelling. En
dat is precies wat het is: een beetje
kinderachtig. Je weet nauwkeurig van
tevoren wat ei even later zal gebeu
ren, elke situatie is voorspelbaar,
geen enkele rol levert een verrassing
op.
Enfin, de liefhebbers zullen ervan
genieten: een regie op tempo van Ko
van Dijk, waarin alle grappen en
grollen duidelijk overkwamen en een
aantal aardige rollen van o.a. Kees
Coolen, Myra Ward, Guido de Moor,
Leo den Hartogh en Do van Stek.
Het decor van Hep van Delft was,
zoals gewoonlijk, uiterst goed getrof-
nu beduidend-,
goedkoper
Dit is een aanbieding speciaal
voor die mannen die hoge
eisen stellen aan hun overhemd
maar hun vrouw uren strijken
willen besparen.
Zelfstrijkende popeline over
hemden, met perfekte pas
vorm, versterkt boord en
manchetten en in diverse fraaie
pasteltinten.
Gemakkelijk in 't gebruik, nat
ophangen, niet strijken, de vol
gende dag weer een onberispe
lijk zittend overhemd, nu voor
in gulden.
fen.
JAN HEIN DE GROOT
ROTTERDAMSE SCHOUWBURG
Tot en met 15 jan. NRT met „Cae
sar en Cleopatra", 8.15 uur.
PICCOLO-THEATER
Zondag 5 jan.: Poppentheater Ka-
dor met „Het maanlicht", 2.15 Uur.
Zondag 5 jan.: Cabaret In de Twij
felaar met „Sneu (voor) velen", 8.15
Maandag 6, dinsdag 7, woensdag 8
en donderdag 9 jan.: NRT met „Lan
seloet van Denemarken", 8.15 uur.
zelfstrijkend
Vrijdag en zaterdag verkopen
wij op
„,j w,, —.ze eerste verdieping
deze Vinyl wandbekleding
(met kleine foutjes) 70 cm breed,
door elkaar,
per meter
voor
BLIJVENDE LUXE NU BETAALBAAR
DOOR LAGERE BELASTING OP
BONTMANTELS
enkele zeer mooie, normaal ƒ495.
originele waarborg NU SLECHTS
MET 3 JAAR WAARBORGGARANTIE
Vrijdag en zaterdag verkopen
wij deze zelfstrijkende popeli
ne overhemden, in alle couran
te maten, in diverse pasteltin
ten, w.o. bleu,
beige en
groen
Vrijdagavond tot 9 uur open-
Géén ttl. of schrift, best.
JONKER FRANSSTRAAT 75 ROTTERDAM TELEF. 010 - 11.07.56
VRIJDAGAVOND TOT 9 UUR GEOPEND.
Elke vrijdagavond tot 9 uur open
maandagmorgen 01
