Van Ravesteyn achter glas
Ben Maandag
Het Theater van Vlaardingen heeft grootscheepse
plannen om het onderkomen aan de
Schiedamseweg te vernieuwen. In ruim Één seizoen
tijd kan het theater een complete metamorfose
ondergaan. Kees Spanjers maakte een ontwerp
voor de renovatie. Opvallendste kenmerk: de
oorspronkelijke Stadsgehoorzaal van Sybold van
Ravesteyn verdwijnt achter glas.
203 Musis
Zou het een nieuwe trend worden? Een gebouw van architect
Sybold van Ravesteyn niet zomaar slopen, zoals al in zo vaak
met het werk van deze architect in de praktijk is gebracht,
maar het inpakken en van een glazen omhulling voorzien. Zo
blijft het oorspronkelijke bouwwerk behouden en is er, voor
de liefhebber, toch nog van te genieten.
De vraag van overkapping en opnemen in de nieuwbouw
speelt al enige tijd bij de stationshal van Rotterdam Centraal:
het station staat een ingrijpende opknapbeurt te wachten.
Hoewel de ruimtelijke werking van de hal, waarvoor Van
Ravesteyn inspiratie putte uit het kolossale station Termini in
Rome, door de toevoeging van allerlei winkeltjes al goeddeels
teniet is gedaan, heeft het stationsgebouw nog steeds
monumentale waarde. Of de hal onderdeel wordt van een veel
grotere terminal, die zijn kap als een beschermende vleugel
over het stationsgebouw heeft heengelegd, is nog allerminst
duidelijk. Daarvoor heerst nog steeds teveel onzekerheid over
de plannen.
Vlaardingen kan Rotterdam een slag voor zijn met het achter
glas bergen van een echte Van Ravesteyn. Wanneer directeur
Heiko Kuipers van het Theater Vlaardingen zijn zin krijgt,
begint volgend jaar een ingrijpende vernieuwingsoperatie van
het theatercomplex dat Sybold van Ravesteyn (1889-1983) in
het begin van de jaren vijftig van de vorige eeuw ontwierp.
De Vlaardingse gemeenteraad neemt eind juni een beslissing
over de opknapbeurt.
Uitgangspunt voor de verbouwing is een ontwerp dat
architect Kees Spanjers van het Amsterdamse bureau Zaanen
Spanjers cs Architecten voor het theater maakte. Een van de
belangrijkste onderdelen van dat plan is het bouwen van een
glazen foyer tegen het oorspronkelijke gebouw, aan de zijde
van de Schiedamseweg. Het theater van Van Ravesteyn blijft zo
door het glas zichtbaar vanaf de straat, alsof dit gedeelte van
het gebouw in een glazen vitrinekast is gezet. Maar er wordt
ook een dimensie aan toegevoegd: de buitenwand wisselt van
rol en wordt opeens de binnenwand van de foyer. De
bakstenen en de in de gevel opgenomen beeldhouwwerken
vanjohan Uiterwaal (1897-1972) gaan in de nieuwbouw een
heel nieuw leven leiden en worden in plaats van theatermuur
nu zelf decor van het keuvelende en koffiedrinkende publiek.
Met deze ingreep lijkt het theater ineens omgesmeed tot een
natuurlijke eenheid, die zich prominent opstelt in het
straatbeeld van de Schiedamseweg, veel prominenter dan
vroeger, toen de toenmalige Stadsgehoorzaal nauwelijks te zien
was vanuit de stad, omdat hij ver teruggetrokken stond van de
