Hij wijst naar de noordwestelijke punt van het festivaleiland.
"Daar komt de nieuwe skatebaan. Echt een heel vernieuwend
ontwerp. Het wordt een mooie verdiepte betonnen constructie."
Klinkt goed, maar dat eindplaatje is nu nog moeilijk voor te
stellen. Juist in dit deel van het Oranjepark moet de argeloze
bezoeker een groot beroep doen op zijn fantasie. Het modde
rige terrein is bezaaid met "zinkers" - gasleidingen die straks
onder de waterpartijen door lopen - en stukken drainagepijp.
Aan Nico's enthousiasme zal het echter niet liggen.
Liefdesverklaring in schors
Joop van Dorp leeft pas echt op als we weer richting Hogelaan
struinen. Twee nijlganzen landen met veel misbaar naast een
waterpartij. De aanwezige eenden kiezen mokkend een veilig
heenkomen. "Zie je die oever daar?", vraagt Nico. We kijken
naar de overkant. De oever is hier hoger opgeworpen en er
zitten kleine gaten in. "Voor de ijsvogels", weet Joop, "Die heb
ik hier regelmatig gezien. Zo'n park is natuurlijk ook prachtige
natuur!" We wandelen het nieuwe pad uit. Sierlijk schampt het
de Hogelaan, waar de laatste oude beuken uit de negentiende
eeuw ooggetuigen zijn van dit nieuwe hoofdstuk in de lange
geschiedenis van het park. De naam 'Yusuf' is ingekerfd
in de bast van één van de beuken. Tijden veranderen. Ook
nieuwe Nederlanders zetten kennelijk de lange traditie van
liefdesverklaringen in schors voort. "De heesters langs de
Hogelaan zijn ook allemaal verwijderd", zegt Nico: "Zo komt
de oude dijk veel beter tot zijn recht. Bovendien loopt de
Hogelaan straks weer door tot aan de Hoflaan."
Ouderwets beheer
Uiteindelijk belanden we dus in de Pannenkoekenboerderij.
Het is elf uur 's ochtends. We zijn de eerste gasten. Nadat
eigenaar Hans zijn zorgen heeft geuit, serveert hij drie
heerlijke bakken koffie. Veelbelovend natuurlijk alle veran
deringen, maar loopt de renovatie een beetje op schema? "In
principe moet het komende Zomerterras op het vernieuwde
terrein plaatsvinden. Zomer 2011 is de deadline", zegt Nico.
Joop plaagt: "Maar helemaal af zal het toch zeker niet zijn?"
Dat moet Nico beamen. Op dit moment is de bodem door het
grondwerk en de weersomstandigheden nog een "vlaflip".
Daar kun je nog niet goed in planten. "Na de grond- en
drainagewerkzaamheden laten we de groenvakken rusten en
dan kunnen we in najaar 2011 planten."
Recent is bovendien een fikse tegenvaller in de noordwest
hoek van het Oranjepark geconstateerd. Bij graafwerkzaam
heden bleek de dieper gelegen bodem meer verontreinigd
dan uit voorgaand onderzoek gebleken was. Het gaat niet om
verontreiniging die kwaad kan voor de bezoeker van het park,
maar een watergang op deze plek - zoals in het ontwerp staat
aangegeven - is hierdoor niet haalbaar. Het idee is nu om het
water te laten eindigen in een dichte groenstrook. De beoogde
waterval in de noordwesthoek wordt daarmee ook verschoven
en aangepast.
"En als het park straks opgeleverd is? Hoe blijft het dan in
goede staat? "Voor het park maken we een beheerplan. Twee
medewerkers van het Wijkbeheer zorgen voor de uitvoering.
Nu is het park onderdeel van het groenbeheer in de gehele
wijk, maar het is natuurlijk veel beter als er vaste mensen
verantwoordelijk worden." Daarmee krijgen 't Hof en het
Oranjepark dus weer echte 'tuinmannen', net als vroeger.
Een ouderwets degelijke aanpak voor een modern stadspark.
25 Musis
Skatebaan in het Oranjepark