25 'Kunst hoort niet in galeries of musea, maar op de markt Country Gazette jubileert in blakende Rouwen zonder gevoel Tweede cd Total Touch nu al goud Oranje-medley op valreep Rotterdams Dagblad Vrijdag 29 mei 1998 Het zou een opwarmertje kunnen zijn voor Rotterdam als culturele hoofstad van Europa. De Rotterdamse Kunstdagen: een festival dat zich woensdag 3donderdag 4 en vrijdag5 juli afspeelt in de Laurenskerk, op het Binnenrotteplein en in de Openbare Bibliotheek. Peter van der Ploegen Rini Biemans vertellen over dit particulier initiatief dat onder meer bestaat uit een expositie, een kunstmarkten een kunst- en nijverheidsbeurs met als belangrijkste attractie het reproduceren ofwel vervalsen van schilderen. Door Eric Westerveld Rotterdam - Ze staan symbool voor yin en yang, de bekende tekens af komstig uit de boeddhistische leer. Het ronde, zwartwitte symbool ka rakteriseert de eenheid die bestaat tussen passief (yin) en actief (yang). Yin heeft yang nodig orn haar eigen kwaliteiten tot uiting te doen ko men, maar ook om de tekortkomin gen te compenseren en hetzelfde geldt voor yang. Hoewel deze metafoor mij in begin sel sympathiek voorkomt, heb ik me regelmatig achter de oren gekrabt als er weer eens een product op de markt komt dat hierop gebaseerd zou zijn is. Denk aan de kuren, dië ten of zelfs complete therapieën en levensstijlen die uitgaan van het yin-yang beginsel. 'Omarm deze wijsheid en u zult verlost zijn van al uw kwalen', luidt dan de boodschap. Hier ben ik toch een beetje te nuch ter voor. Yin-yang is een mooie ge dachte, maar in de praktijkheb je er niets aan. Althans, dat was mijn stel lige overtuiging, tót mijn ontmoe ting met Peter van der Ploeg, direc teur van de Stichting Ars Movendi en Rini Biemans, die zichzelf be schouwt ais 'conceptueel kunste naar' en bedenker van onder andere 'gebakken zaktelefoons', 'slappe lui pistolen' en het open netwerk 'Bie mans Concern'. Ars Movendi en het 'Biemans Concern', waarvan Rini 'directeur' is, organiseren de Rotter damse Kunstdagen, een festival dat op 3,4 en 5 juli wordt gehouden op drie locaties: in de Laurenskerk, op het Binnenrotteplein en in de Open bare Bibliotheek. Wie is Peter van der Ploeg en wat is Ars Movendi? Peter (in pak, strop das): „Ik heb vroeger les gegeven in het Jenaplan-onderwijs. Daarna ben ik als marketing manager voor Dier gaarde Blijdorp gaan werken. In 1994 heb ik Ars Movendi opgericht ofwel cultuur in beweging nadat ik in Engeland 'Art in Action' had be zocht. Dit festival wordt al 25 jaar lang gehouden en jaarlijks door zo'n 25,000 mensen bezocht. Het is een bijzonder levendig, onderhoudend en gezellig festival met als kenmerk dat kunst dicht bij de bezoekers t staat. Zoiets moet ook in Rotterdam mogelijk zijn, dacht ik toen. Om dit te verwezenlijken, ben ik Ars Mo vendi begonnen." Hoewel Biemans (wijde spijker broek, ongekamde haren) verwoede pogingen doet hem te onderbreken danwel aan te vullen, staat Van der Ploeg dit niet toe. Onverstoorbaar en zeer rustig (de kenmerken van yin) vervolgt hij: „De opzet van Art in Action is voor ons een inspiratie bron die we gebruiken als blauw drukvoorde Rotterdamse Kunstda gen. Het eerste onderdeel is een doorlopende presentatie van arties ten en kunstenaars van diverse plui mage: dansers, schilders, verhalen vertellers, dichters, enzovoort. Het tweede bestaat uit workshops. Net als in Engeland is de bedoeling dat mensen betrokken raken bij kunst, er zelf aan meedoen. Tot slot is er de markt; kunstenaars kunnen hier hun producten verkopen." Biemans ziet eindelijk zijn kans schoon om iets toe te voegen aan het verhaal van Van der Ploeg. Onrus tig, gehaast, yang: „Het netwerk, dót is waar het om draait. Contacten zijn onmisbaar voor diegene die wil slagen in de kunst Sterker, voor mij is communiceren kunst. Je kunt wel in je eenlje kunst gaan zitten ma ken, maar daar heb je niets aan. Dat houdt op een gegeven moment op. De kunst moet naar de mensen toe, naar de markt in plaats van naar ga leries en musea. Kunst tussen de mensen, dat is onze doelstelling." Peter:„Al in '95 heeft Ars Movendi een subsidie-aanvraag ingediend om de Rotterdamse Kunstdagen te kunnen organiseren. Het merk waardige is dat onderzoeksburo Wemar een positieve aanbeveling deed, maar de subsidie door Rotter dam Festivals werd geweigerd. Ook de Raad van de Kunsten weigerde, met als argument dat het plan zó goed was dat het geen subsidie no dig had. Hiermee zouden we zonder problemen sponsors kunnen vin den, was de gedachtengang. Maar dat is toch de wereld op zijn kop? Sorry meneer, uw plan is zo goed dat u géén subsidie krijgt. Dat was 1995. De jaren die daarop volgden ging het precies zo: geen cent subsidie." Het is inmiddels 1998 en Ars Moven di gaat met het Biemans Concern de Rotterdamse Kunstdagen organise ren, maar dat betekent niet dat er subsidie is toegekend. Nogmaals Van der Ploeg: „Rini's inzet wordtin ieder geval door het Centrum voor de Beeldende Kunst betaald, even als een onderdeel van het program ma. Over de rest van het programma zijn we nog in onderhandeling en tot die tijd leen ik persoonlijk geld aan Ars Movendi." Biemans: „Het is onbegrijpelijk dat het zoveel moeite kost om organisa ties over de streep te trekken om subsidie te verlenen. In vergelijking met bijvoorbeeld het R-Festival heb ben wij een véél kleiner budget no dig. De potjes lijken al bij voorbaat verdeeld te zijn, terwijl cns initia tief, dat jaarlijks gehouden kan wor den, geheel past bij Rotterdam Cul turele Hoofdstad." „Aan de andere kant ben ik eraan gewend dat mensen eerst de kat uit de boom kijken; dat ging bij mijn vorige projecten ook zo. 'Dertigers in de Natuur', de musical die vorig jaar éénmaal is vertoond in Popular 'Conceptueel kunstenaar' Rini Biemans: 'Je kunt wel in je eentje kunst gaan zitten ma ken, mair daar heb je niets aan. Dat houdt op een iegeven mo ment Op'. Ar chieffoto Rotter dams Dagblad heeft niets gekost, ook niets opgele verd trouwens, maar de mensen pra ten er nu nog over. Ik zoek naar nieuwe vormen om bestaande kunstuitingen in te kunnen gieten. Ik creëer nieuwe structuren waar binnen kunstenaars zich kunnen ontplooien en waarmee ze naar bui ten kunnen treden. De Rotterdamse Kunstdagen vormen zo'n nieuwe structuur of kader." Wat dat in de praktijk betekent? Biemans, samenvattend: „Er komt een Montmartre-terras op de kop van de zondagsmarkt waar geschil derd zal worden, er is een expositie in de bibliotheek en er wordt een kunstmarkt georganiseerd. Maar het meest experimentele onderdeel van het festival is de 'Kunst-.en Nij- .verheidsbeurs' in de Laurenskèifc. De stand zélf is daarbij het kunst werk. Wetenschappers zullen in eenvoudige bewoordingen moeilij ke zaken bespreken met het pu bliek. Er is een stand waarin je jezelf een vluchteling waant Er is een lo terij en er zal een cursus gegeven worden over hoe je schilderijen kunt reproduceren, vervalsen dus. Verder is er een stand over de Euro- mast als kermisattractie, maar er is n% veel, veel meer!" Door Louis Du Moulin Boskoop Een beetje country-lief- hebber in Nederland kan het adres zo oplepelen: Zwanenwater 25, Bos koop. Want daar komt al 25 jaar het (bijna) zaligmakende maandblad vandaan voor allen die willen weten er in Nashville en in eigen land ge beurt op hun favoriete muziekge bied. Dankzij Hans en Jannv van Dam, de drijvende krachten achter Country Gazette, dat van een 'ge stencild schoolkrantje' stilaan uit groeide tot een volwaardig tijd schrift. Die gestage ontwikkeling vond plaats op basis van uitsluitend vrij willigerswerk, hetgeen de prestatie van het coördinerende echtpaar al leen maar bewonderenswaardiger maakt. Gegeven de schommelingen in de populariteit van het belichte genre is de algehele expansie ook zeker niet probleemloos verlopen, maar 'door positief denken' werden telkens opnieuw de moeilijkste hin demissen genomen. Kiezen voor zekerheid is altijd een ander uitgangspunt geweest van het bevlogen koppel. Ook nu het Coun try Gazette meer dan ooit voor de wind gaat wordt aan die behoedza me koers niet getoomd. „Over de eerste 3000 abonnees hebben we twintig jaar gedaan, over de tweede 3000 slechts vjjf jaar en er komen er nog steeds iedere dag bij, dus we zouden zo langzamerhand best pro fessioneel kunnen gaan werken. Te meer daar de advertentieverkoop op rolletjes verloopt. We moeten soms zelfs verzoeken om adverteerders in plaats van hele pagina's halve te la ten nemen, omdat we niet willen dat de redactionele inhoud onderge sneeuwd raakt. Niettemin zie ik ons op korte termijn die stap niet zetten, want het gaat op deze manier ook lekker Bovendien kunnen we in de ze constructie helemaal ons eigen gang gaan, terwyl een uitgever van buitenaf ook altijd zo z'n eigen wen sen en belangen zal hebben,aldus Hans van Dam, 'slechts' verant woordelijk voor de redactionele in houd zoals z'n wederhelft zorg draagt voor 'alleen maar' de admini stratieve besognes. Voor hem is het een geruststellende wetenschap dat z'n dierbare gees teskind, van start gegaan met een oplage van 250 exemplaren, zich in veilig vaarwater bevindt. „Per slot van rekening ben ik bijna 55 en kun je er niet zomaar van uitgaan dat ik ook de volgende 25 jaar fluitend zal volmaken," De algehele verbreding kan voor een deel worden toegeschreven aan D© harde Countiy met vanaf links're geltante Jannyvan hoofdre Hansvan Dam en 'starrepor ter' Rineke van Beek. FatoCG de aanzienlijke journalistieke kwa liteitsverhoging, die het hele, 25- koppige medewerkersteam door schade en schande heeft bewerk stelligd. Herinner Van Dam dan ook liever niet aan de knulligheden uit de beginperiode, toen bijvoorbeeld de artiesten maar al te vaak met to renhoog ontzag werden benaderd, waardoor de inhoud veel te zoetsap pig werd. „Tegenwoordig verzorgt Rineke van Beek de interviews met zeg maar de sterren en die zijn stee vast dik in orde. Daarbij is de foto grafie op een peil gekomen dat er ook weinig op aan te merken valt, zodat we ons voor de redactionele inhoud allang niet meer hoeven te schamen," springt Van Dam meteen over naar het heden. „En over de no dige contacten met de grote namen, hun managers en platenmaatschap pijen hebben we gelukkig ook niet te klagen. Omdat iedereen in deze scene weet dat Country Gazette voor Nederland de belangrijkste ingang is, lukt het ons echt iedereen te spre ken te krijgen de we willen hebben. Daarvoor moet je je meestal wel even flink inspannen. Zo gaan we ieder jaar in juni naar de Fainfatr- week in Nashville, waar elke dag drie shows worden gegeven en waar je bij wijze spreken alle artiesten die op dat moment iets te vertellen heb ben vanzelf tegen het lijf loopt." Het groeiproces kan verder niet los worden gezien van een onmisken bare opleving in de belangstelling voor de, country-muziek, die ener zijds berust op de komst van gespe cialiseerde zenders op radio en tele visie en anderzijds direct verband houdt met het 'overgewaaide' feno meen country-dansen. Om even bij die laatste impuls te beginnen: zon der zou Countiy Gazette er heel wat minder rooskleurig voor staan, er kent Van Dam, „Door die rage, want daar kun je echt wel van spreken, zijn er heel wat lui op indirecte wijze enthousiast geworden voor country- muziek. Je moet het zo zien: het dansen appelleert vooral aan dertig plussers die nog wel uit willen gaan, vaak omdat ze alleenstaand zijn, maar die geen zin meer hebben in de herrie van een disco. Wat is er dan mooier om met elkaar een dans je te maken bij een geluidssterkte waarbij je nog normaal kunt conver seren? Daar lag in eerste instantie de aantrekkingskracht van het country-dansen. Watje nu ziet is dat ook bij jongeren steeds meer animo ontstaat om in te haken, waardoor die dansavonden inmiddels een veel breder publiek trekken. Het gevaar van daarvan is wel dat de balans straks doorslaat naar de meer ver nieuwende stromingen, zodat men er dan ook ineens met harde coun try-house wordt geconfronteerd." Muziekzenders De intrede van met name Country FM en CMT in het Nederlandse om roepbestel heeft vanzelfsprekend ook bijgedragen tot meer oor en oog voor 'Nashville en omstreken'. Jam mer is alleen dat het radiostation lang niet overal op de kabel wordt doorgegeven en dat de zo ambitieus gestarte televisiezender z'n Europe se veroveringsplannen tot nader or der op een laag pitje heeft gezet. „Over Country FM hoor ik mooie verhalen, maar ik kan dat station hier niet ontvangen en zo lopen er nog andere gefrustreerde liefheb bers rond. CMT had overal waar het werd doorgegeven een grote kijk dichtheid, maar moest toch plaats moeten maken voor zogenaamd meer gewilde zendgemachtigden. Met andere woorden, vanuit die rtv- hoek zou er dus eigenlijk veel meer in hebben gezeten dan er is uitgeko men," stelt Van Dam vast. „Want ik ben ervan overtuigd datje zeker een kwart van Nederland country-min ded kunt maken, als je de mensen er maar mee in aanraking brengt. Wat dat betreft laat Hilversum het eveneens afweten. Daar kiest men voor de eenheidsworst ofwel de weg van de minste weerstand door zich te beperken tot de grootste hits en verder alles af te wijzen. De publie ke omroepen zitten daar de com merciële te imiteren, terwijl ze veel beter kunnen denken aan het ver vullen van hun eigen functie en dat is mijns inziens het bewerkstelligen van een zo breed mogelijk aanbod. Met programma's voor bepaalde doelgroepen op vaste uren, zodat ie dereen precies weet wanneer wat te beluisteren valt, kom je al een heel eind. Kijk maar naar de BBC, waar al dik 25 jaar zo wordt gewerkt, waardoor er in heel Groot-Brittan- nië geen liefhebber meer rondloopt die je niet zou kunnen datje daar op woensdag voor country en folk kunt afstemmen en op donderdag voor country en blues." Naturel Hans van Dam, die bij het A.O.C. Groencoliege in zijn woonplaats zijn brood verdient als beheerder van de praktijktuinen, denkt zelf een aardi ge formule voor een aansprekend radioprogramma te hebben uitge broed en zou niets liever zien dan dat er een omroep mee aan de slag ging. „Ik heb het concept 'Naturel' genoemd en zit te popelen om er mee aan de slag te gaan. Waar het op neerkomt is een twee uur 'durend programma, dat meer behelst dan country alleen. Ook de randgebie den zoals cajun, texmex, folk, het Keltische geluid en dan nog wat blues. In feite is dat hetzelfde aan dachtsveld als van Country Gazette, want met het blad hebben we ook nooit strakke grenzen willen trek ken. Geef zo'n formule een kans en je kunt er donder op zeggen dat je ongelooflijk veel mensen naar je toe trekt." Geheel in de aard van het beestje is bij het zilveren jubileum (waarvoor de Van Dams al werden onderschei den door de Dutch Country Music Association) gekozen voor een be scheiden feest. „We hadden wel groot op kunnen doen door bijvoor beeld Ahoy' af te huren, maar in de ze tijd van het jaar gebeurt er ieder weekend al zoveel. Je loopt daardoor met zo'n eenmalige stunt het risico dat je veel publiek weghaalt bij eve nementen die het juist zo hard no dig hebben. Dat is natuurlijk het laatste wat we willen, dus vieren de ze mijlpaal maar met een gezellig onderonsje voor alle medewerkers en andere relaties. Daarbij wordt voor mij als bluegrass-liefhebber van origine een hartewensje ver vuld met een optreden van de Old Time City Slickers, die dit jaar trou wens ook 25 jaar bestaan. En Janny, die er altijd een moderner smaak op na heeft gehouden, wordt getrac- teerd op een sessie van haar favorie te Nederlandse zanger Ruud Her mans." '25 jaar Country Gazette', vrijdag avond in De Schalm in De Meem. Nadere informatie: 0172-214775. Amsterdam - 'This Way' van Total Touch is in de voomotering al goed voor goud. De tweede cd van de pop groep van Trijntje en Tjeerd Ooster huis is gisteren uitgekomen en vol gens platenmaatschappij BMG heb ben platenwinkelieïs ongeveer 75.000 exemplaren van This Way' besteld. Dat betekent dat de cd mo menteel tussen goud en platina in zit. 'Total Touch', de titel van de eer ste geluidsdrager van de groep, le verde drievoudig platina op. Door Han Geurts RotterdamWie iets waardevols verliest, krijgt nogal eens de be hoefte tot terugblikken. Zo ook in 'Rouwklacht' van Wallace Shawn. Afgezien van twee doden zijn er relaties kapotgegaan en idealen om zeep geholpen, zelfs samenlevingen in ontbinding. De rouwklager kijkt daarop terug en mag nog eens vertellen hoe hij dat allemaal heeft beleefd. Toneelgroep De Trust zet in de grote zaal van de Schouwburg niet meer neer dan twee tafels met boeken, een kannetje thee en koeken en daarachter drie mensen in conferentie. Daarmee heeft de voorstelling alles van een discours - of van de eerste re petitie waaxby de acteurs nog aan tafel zitten. Er is nauwelijks interactie, dus alle aandacht gaat naar de tekst. De spelers dragen het moeiteloos. Sylvia Poorta rea geert subtiel op wat haar partner meldt, met veelzeggende blikken die laten zien dat zij een geheel, andere visie heeft op zijn be schrijvingen van de gebeurtenis sen van toen-en-toen. Jappe Claes brengt het verhaal met ver ve, zij het te maniëristisch om jé echt mee te nemen in zijn ziele- wereld. Ondraaglijk Toch wordt de statische enscene ring op der» duur behoorlijk on draaglijk. Niet alleen zou de voorstelling in de kleine zaai be ter tot zijn recht komen, maar ook rijst de vraag: is het nou echt m'n goeie tekst? Ik vind van niet Het verhaal bevat de nodige di- ché's, zoals mensen als ratten, fi losofische uitstapjes over het zelf, een hypothetische geweld- spiraal in een hypothetische sa menleving eromheenHet is alle maal nogal bedacht en vrij vaag. De tekst zit vol metonnodige me taforen en heeft in elk geval voor deze enscenering teveel woor- den. Riagg Maar mischlen het belangrijkste: het gevoel ontbreekt Door zoveel te praten kom je niet tot elkaar, zelfs niet tot het publiek. Je vraagt je af: vanwaar deze open hartigheid? Er is geen dwingen de reden om het verhaal te vertel len, geen situatie die daar om vraagt Het zijn ongeveer de ont boezemingen na achtentwintig bezoekjes aan het Riagg: hart stikke goed geworden in het ver tellen van het levensverhaal en de rompslomp eromheen, maar niemand die het nog wil horen. i 'Rouwklacht' van Wallace Shawn door de Trust. Gezien: gisteravond in de Rotterdamse Schouwburg (grote zaal). artiest Koos Alberts a I b u 'Zingt Hollandse Hits' labo CNR Music d u u 52.21 min Niet veertien, maar vijftien nummers zijn geperst op 'Koos Alberts Zingt i Hollandse Hits'. Pas toen de hoes al van de pers was, besefte producent Bart van der Post dat er geld viel te verdienen aan het WK-voetbal in Frankrijk. Op de valreep werd het besluit genomen om ook nog een Oranje-medley te maken. Dus is de cd 3.21 minuten langer dan staat vermeld op de schijf er» de achterflap. Om het 'foutje, bedankt!' goed te maken is er voor de koper als Oranje-in- steek een voetbalsticker geplakt op de verpakking. De extra medley is, even als de voorgaande veertien samenvattingen van bekende Nederlandse hits, weinig verheffend. Met we gaan naar Frankrijk (3x), "Olé, oié, oié!, 'Neder land die heeft de bal, die mooie bal van goud' en het afgezaagde 'Hup, Hol- land, Hup', is er niks nieuws onder de zon. Dat geldt eveneens voor de ande re, volgens de ondertitel 'onvergetelijke Hollandse meezingers' op deze schijf. Wat overigens niet wegneemt dat Koos' geluid op elk feest een beste stemmingmaker is. In korte tijd heeft hij immers je geheugen helemaal op- gefrist en weet je weer precies waar je staat met je kennis van het Neder landstalig repertoire, ReinWolters

Gemeentearchief Schiedam - Krantenkijker

Rotterdams Dagblad / Algemeen Dagblad | 1998 | | pagina 10