52"" jaargang. Zondag 17 en Maandag 18 April 1898. GemMief en Gemeente-misera. DE VLUCHT? No. 9603. Eerste Blad. Verschijnt dagelijks, uitgezonderd Zon- en Feestdagen. FKUILLETOISr. UITGEVERH. J. C. ROELANTS. BONENLAND. GOÜRA Abohkeksstspbijs toot Schiedam, pei kwartaal f 0.90 omliggende plaatsen, p. kwart. -1.05 franco pet post, p. kwartaal. - 1.30 Afzonderlijke Dommere- 0.02 BüREAVi BOTERITRAAT 70, Telephoon STo. 123. Abterthsttetrijs van 15 gewone tegels met inbe grip van eene Conrantf 0.5S Iedere gewone regel meer0.10 Bij abonnement wordt korting verleend. Dit nummer bestaat uit drie bladen. Nu a.s. Dinsdag in den gemeenteraad de voordracht van B. en "W. in behandeling zal komen om het voormalig gymnasiumgebouw in te richten tot archiefgebouw en voor bureau van den burgerlijken stand, de bevolking enz., vinden wij het gewenscht onzerzijds nog eens nader terug te komen op wat wij omtrent dien verbouw schreven in ons blad van 27 en 28 Maart j.l. Het vraagstuk, dat Dinsdag aan den gemeente raad ter oplossing wordt voorgelegd, is niet van uiterst ingrijpenden aard, maar toch mag het, geheel afgescheiden van finantieele over wegingen, niet onderschat worden. Eene stad, die hare geschiedenis niet eert en zich daarvoor niet eenige opoffering wil getroosten, begrijpt noch hare waardigheid, noch haar eigenbelang. Er zijn zoo tallooze gevallen, waarbij het voor de gemeente van gewicht is oude stukken te kunnen voor den dag brengen, ten einde stïchtingsvoorwaarden van instellingen, oude reglementen, eigendomsbe wijzen enz. zoo noodig te kunnen raadplegen, dat reeds hierom alleen het-slechts-dienen-van- eigenbelang het voor elke gemeente raadzaam doet zijn de haar betreffende documenten in orde en op elk moment ter gemakkelijke raadpleging beschikbaar te hebben, iets wat des te meer klemt voor eene in polders gebouwde stad. Daarbij verlieze men het zedelijk belang niet uit het oog, want welk onderscheid zou er zijn tusschen onze aloude en eene nieuw gebakken Ameri- kaansche stad, uit geschiedkunndig oogpunt, indien de documenten, waarop die eerbied waardigheid rust, niet aanwezig of wat daar mede gelijkstaat, ontoegankelijk zijn. In eene uitvoerige memorie van toelichting hebben B. en W. hun plan blootgelegd. Wij stelden daartegenover het onze. Maar men versta ons wel. Liever dan niets te verkrijgen in een zeer afzienbaren tijd, aanvaarden wij het plan van het Dagelijksch Bestuur; liever dan een op de lange baan schuiven van het uitge werkte plan om waarlijk niet voor den tijd aan ons archief een waardige localiteit te verschaffen, waar onze archivaris tot schifting en catalogiseering der aanwezige stukken kan overgaan, zagen wij het nu ingediende ontwerp aangenomen. In elk geval iets, in geen geval niets. »Wie te veel verlangt, krijgt soms niets." Door bevriende hand werd ons dit ge schreven. DOOR IDA BOY-ED. 79) Het waren twee landloopors. Eon armoedig valies hing op hun rug, en reeds bij dit vale licht was het duidelijk te zien, hoe gehavend hun plunje was. Zij vroegen Felix om geld, raet gemompelde, onverstaanbare woorden, maar sprekende gebaren. Hij tastte in zijn zakken. Zij waien leeg. Hij tastte in zijn vestzak en vond eenige losse groschen. Met een idank u wel" werden zij aangenomen. De iandloopers gingen verder. Maar Felix bleef als aan den grond genageld staan. Hij begreep dat bij geen geld bij zich had, en zonder geld kon hij zijn doel niet bereiken. Het was geen opzet geweest, geen goedkoope theatiale trots, die hem bewogen had geld en gelds waarde achter te iaten. Hij was alleen zinneloos weggegaan, zooals iemand treedt uit een leven, welks geheelen inhoud hij vaarwel zegt. Aan de kleine noodzakelijkheden had hij niet eens gedacht. sAdriaan", dacht hij. En hij liep terug. Hij verliet toen den straatweg en liep met on zekere stappen over de harde aardklonten van een geploegde» akker, luchtig over de sneeuw, die de jonge kiemen dekte, tnoeielijk door het struikgewas. Om hem verrees de dag bleek en klaar; zwevend licht vervulde de reine koude lucht. Voorwaarts, al voorwaartstotdat hij voor Adriaan's deur stond. Hij ging binnen. Daar ligt veel waars in. Maar verlangden wij te veel Jaren, schier eeuwen heeft ons archief braak gelegenhet is er niet beter op geworden, mis schien, bijna zeker zelfs, zijn er stukken weg geraakt, op welke wijze dan ook. Thans wil het Dagelijksch Bestuur aan den onwaardigen toestand een einde maken. Het ontwierp een plan. Wij juichten dit toe, maar vroegen»Zal dit afdoend helpen Is er met betrekkelijk weinig meer kosten niet iets beters te bereiken En ook wij ontwierpen een plan. Men heeft dit in dit blad kunnen lezen. Wij wenschten het archiefplan met het museumplan te verbinden. Wij wenschten ook onzer politie tevens een lokaal te geven, dat beter dan het tegenwoordige zou voldoen. En de kosten? Ze zouden het dubbele be dragen, een rentelast van ongeveer f400 meer veroorzaken, terwijl daartegenover staat het bezit van een waardehebbend pand. Het ligt niet in onze bedoeling nog eens uiteen te zetten, hoe wij de door ons voor gestelde combinatie denkeD. In de Schiedamsche Courant van 27 en 28 Maart j.l. kan men onze ideeën hieromtrent nalezen. Uitgaande van deze gedachte vooral, dat het onraadzaam is om f 5000 t'- verbouwen in een pand dat nauwelijks f 3000 waard is, iets waartoe geen particulier-eigenaar zal overgaan, tenzij in een winkelstraat, en niet blind er voor vervolgens, dat ook de voorgestelde verandering op den langen duur niet zal helpen, en bij het on zekere zelfs of het Rijk het te verbouwen perceel zoo deugdelijk voor archief zal oordeelen, dat dit hetoud-rechterlijkarchiefaan degemeente weder om zou willen afstaan, gaven wij te kennen, dat men wel tweemaal zich mocht bedenken en wel nader mocht onderzoeken of men deze oplossing van het vraagstuk zou aanvaarden, vóór men de zekerheid had dat er niet een andere, betere, verschillende takken van gemeentebe- heer hatende, te vinden zou zijn, ook al ware deze momenteel de duurdere. Natuurlijk handhaven B. en W. hun voorstel. Het tegendeel zou afkeurenswaardige zwakheid verraden. Maar het kan zijn, dat, wanneer er een stem uit den Raad opgaat, die vraagt of deze oplossing de oplossing is, of, zij het ook met eenige grootere opoffering, er beter resultaat bereikt kan worden, B. en W. zullen toegeven, dat, zoo de vertegenwoordigers der burgerij een hooger bedrag willen voteeren, er beter plan is uit te voeren, meer bedacht ook op de toekomst. Door den gemeenteraad is in het voorjaar van 1897 een gemeente-archivaris benoemd. Daarmede heeft natuurlijk de Raad bedoeld, dat het tijd werd ons archief te ordenen en te catalogiseeren. Stilte omgaf hem. Het portaal was leeg, Er kwam niemand, en hij hoorde ook niemand. Hij ging de kamer links binnen. Het was dezelfde waar hij met Conradine had gezeten en waar, voor het eerst na een tijdsverloop van nauwelijks een dag geioovende zaligheid, vrees hem had overvallen. Niemand was binnen. In den haard brandde vuur, en op de tafel stond Adriaan's ontbijt nog onaan geroerd. Feiix ging op een stoel aan het venster zitten, het gelaat naar de deur gewend, waardoor Adriaan moest komen. Hij wachtte. Hij wist niet of hij vijf minuten of een uur wachtte. Een merkwaardige lichamelijke moeheid en slaperigheid beving hem. Hij had na uren van de hevigste opwinding, die eens menschsn zenuwen en bloed in beweging kun nen brengen, het overige van den nacht wakend gezetenhij had drie uur geloopen in de snijdende morgenkoude hij dacht niet meer, hij zat daar en staarde voor zich uit. Eindelijk ging de deur open. Adriaan verscheen op den drempel en bleef staan, met half geopenden mond en groote oogen, stom van verbazing. Die daar zat zag er niet uit als een goede gast. Hij had den hoed op het hoofd; de pelerine- jas hing van zijn schouders af en stond van voren wijd open; zijn vest was niet to&geknoopt; das en kraag ontbraken zelfs. En zijn gelaat was kleurloos, door scherpe lijnen doorploegdde doffe oogen waren door een don keren ring omgeven. Wat is er gebeurd riep Adriaan, meer op strengen dan op medelijdenden toon. Want in zijn binnenste was iets dat hem vijandig, zelfs bijna verachtelijk stemde, wanneer bij een man rade loos zag. Zonder voldoende localiteit is dit een onbe gonnen werk. Met het benoemen van een archivaris heeft bij den gemeenteraad natuurlijk voorgezeten de begeerte om die localiteit te verschaffen. Dat men dit dan doe op waardige wijze, maar in elk geval dat men het doe. Uitstel, althans lang, is hier niet gedoogd. Moge een der leden van den gemeenteraad zich opgewekt gevoelen om te vragen of het door B. en W. voorgestelde plan is afdoend, waardig en in den geest des Rjjks! Do Koninginnen te Pary's. De correspondent te Parijs van het Udll- seint De Koningionen zijn hier na eene zeer goede reis aangekomen met een extra-trein, samen gesteld uit eigen rijtuigen. Om acht uur hedenmorgen reed de trein het Noordenstation binnen. Hetgansche personeel van de legatie de gezant de Stuers, de Raad van Legatie Van Weede en de consul Van Lier was op het perron dat voor de aan komst en het vertrek van speciale treinen is bestemd. Volgens het vei langen der Regentes waren Fransehe autoriteiten niet aanwezig; alleen was de prefect van politie met eenige agenten van de veiligheidspolitie ter plaatse. Er was een vry talrijk publiek in het station aanwezigvoor een belangrijk deel samenge steld uit Nederlanders. Koningin Wilhelmina stapte het eerst uit, zeer opgewekt, zichtbaar niet vermoeid. Zij was gekleed in een groene japon, met witten hoed met veeren. De Regentes droeg een zwart kleed met zwarten hoed met veeren. Mevrouw Van Weede en freule De Stuers boden den Koninginnen bouquetten aan. Het Fransehe publek groette eerbiedig. De Hollanders hieven de kreet aan: vLeve de Koninginnen Aan het station hadden geen voorstellingen plaats. H.H. M.M. vertrokken dadelijk met gevolg in een open landauer. In het Hotel Continental waren appartementen gereserveerd op de eerste verdieping, aan de Rue de Rivoli met uitzicht op den tuin der Tuileriën, Nadat zij uitgerust waren reden de Konin ginnen te twaalf uur per rijtuig uit en maakten een rijtoer van een uur door de Rue de Rivoli en langs de groote boulevards. Zij keerden voor het déjeuner naar het hotel terug waar zij alle maaltijden zullen gebiuiken. Het weer is onzeker maar zacht. Na het dejeuner brachten de Koninginnen een langdurig bezoek aan het Louvre aan de antieke galerij en de galerij der Aziatische beeldhouwwerken. Het weder was inmiddels fraai geworden, waarop HH. MM. met gevolg in een open ry- Felix zag hom bijna stompzinnig aan. Spreken Antwoorden Hij stond op, wankelde en viel weer neer. Adriaan liep op hem toe. De zware, hooge vet- loeren laarzen die hij droeg, deden zijn stap hard en zwaar neerkomen, zoodat de grond er van dreunde. sJe ziet er ellendig uit," zei bij, vals iemand die volkomen schipbreuk hoeft geleden, »Dat heb ik," antwoordde Felix dof. »Is het uit tusschen haar en jou?" vroeg Adriaan hard. Hij begreep dat het alleen hierover kon gaan. vJa," sprak Feiix. Adriaan nam hem den hoed van het hoofl en trok zijn mantel weg. Toen liet hij hem stil zitten. Zijn gelaat stond somber. Hij zal wel spreken", dacht hij en vroeg niets meer. Maar hij zeif maakte groote drukte. Het was bijna of hij dit met opzet deed om de stilte in da kamer minder pijnlijk te doen zijn. Hij liep zonder reden en met dreunende schreden van de tafel naar de kast, van de kast naar de tafel, floot den ndapperen landsoldaat", trok bet portret van zijn grootvader recht, at iets, wierp mes en vork vreer neer en begon opnieuw te fluiten. Ten slotte vond hij dat hij nu genoeg geduld had gehad. »Daar je bij mij bent gekomen, vermoed ik dat je iets van mij verlangt; spreken bf raad bfhulp. Dus Hij trommelde op tafel. Toen sprong hij op »Hebben jullie ruzie gehad Dat moet onder verloofden wel eens meer voorkomen. Ofschoon ik zoo iets niet begrijp, want wanneer men waarlijk liefheeft en waarlijk voor elkaar is bestemd, dan kan het niet anders of na drie woorden bemerkt een rijtoer maakten door het Boi« de Boulogne en langs Passy terugkeerden. Zij gebruikten het middagmaal in het Hotel, Maandag a.s. zullen de Vorstinnen om kwart voor twaalven het bestuur der Nederlandscha Weldadigheidsvereeniging ontvangen in het hotel van het gezantschap. Om twaalf uur zullen HH. MM. receptie houden voor notabelen der Hollandsche kolonie. Om half een is er dejeuner met Fransehe en Nederlandsche autoriteiten, onder wie de minister Hanotaux, de heer Bihourd, gezant der republiek te's-Gra- ventiage, die gedurende het verblijf der Vorstinnen expresselijk naar Parijs is gekomen, de heer Legrand, de voorganger van den lieer Bihourd, e.a. De lijsten in het Hotel Continental dragen reeds tal van handteekeningen. Beutcr seint: Koningin Wilhelmina en de Regentes hebben heden een rijtoer door Parijs gemaakt. Er wer den geen officieele bezoeken afgelegd. Reuters agentschap meldt heden uit Parijs, dat volgens een mededeeling in de Figaro de President der Republiek in het Elysee een dejeuner za! geven ter eere der Koninginnen van Nederland. Een nieuwe koers. In een openbare vergadering van het derde district der anti-revolutionaire kiesvereeniging Nederland en Oranje te Rotterdam, trad gisteravond als spreker op ds. C. W. J. van Lummel uit Delft, die de vraag besprak of het voor de anti-revolutionaire partij noodig is een nieuwen koers in te slaan. In zeker opzicht luidde het antwoord beves tigend, in veel meer opzichten beslist, neen. Bevestigend voor zoover betreft de actueele politiek. Te dien opzichte achtte spr. andere groepeering noodig, wat hij niet betreurde, doch als een teeken van gezond politiek leven be schouwde. In de voortdurende samenwerking met een en dezelfde partij lag toch dit gevaar opgesloten. Door den van weerszijden geoefenden invloed vloeit van eene pavlij iets in de andere over, gaat onwillekeurig iets van de beginselen ver loren. Werkt men echter vandaag met den een, over een maand met een ander samen, dan is er geen aanleiding zich naar elkander te schik ken, dan gaat men wei samen denzelfden kant uit, doch elk met eigen middelen. Werd er dan ook van weerszijden iets toe gegeven, Sater wanneer men weer eenigen tijd op zich zelf stond, was er dan tijd om een of ander wapen, dat misschien wat bevlekt werd, weer schoon te maken en weer een partij met eigen beginsel te worden. Na aldus -e hebben verdedigd de noodzake lijkheid van steeds afwisselende samenweiking met verschillende partijen als voorwaarde voor men wie gelijk heeft, en wie dus moet toegeven om 't even of hij of zij het is. Manlijkheid behoeft niet, te bestaan is gelijk hebben," zei Adriaan. Dat was voor zijn karigheid met woorden al een heeie redevoering. Maar hij was het intusschen met zichzelf oer.s geworden, dat zij verschil van meening over een of andere groote quaestie moesten gehad hebben en dat Feiix, wiens ziekelijk wan trouwen tegen zichzelf hem bekend was, gemeend had dat zij moest toegeven, of dat hij anders geen man was. »Neen," zei Felix, die nauwelijks vermocht te spreken, ïdat behoeft zij niet. Het gaat ook niet om kleinigheden het is geen ruzie of geraaktheid. Hoe moet ik je dat alles uitleggen hoe kan je begrijpen dat zij in mij meer ziet dan ik ban, een man, een halfgod van mij maakt met duizend deugden nLiove hemeldaarvoor is zij een vrouw. De iiefde verheft en verguldt; dat is nu eenmaal zoo. Zijn wij dan anders Neen, mijn jongen, wij zien ook in de geliefde bekoorlijkheden, die buiten ous misschien niemand ziet. En bovendien zijn de meeste mannen nog zoo bekrompen dat zij zich verbeelden, dat de geheete wereld bewondert, waar zij bewonderen, en dat de geheele wereld hun keus begrijpt en benijdtterwijl de geheeie wereld gewoonlijk de schouders ophaaltzei Adriaan. ija, maar men moet dan toch in zichzelf het geloof hebben dat men den hoogen dunk der ge- rtiefde duurzaam kan in stand houden door deugden die haar aangenaam zijn al schijnen zij ook de geheele wereld nietsbeteekend toe", sprak Feiix, oDat geloofde ik niet. Ik heb sedert wij elkaar liefhebben, iederen dag beter begrepen dat ik nog een strijder, een leerling ben, ik Zijn stem begaf hem. Wordt vervolgd

Gemeentearchief Schiedam - Krantenkijker

Schiedamsche Courant | 1898 | | pagina 1