52"" jaargang. Donderdag 15 December 1898. ém N°. 9808. Het Gouden Kalf. Verschijnt dagelijks, uitgezonderd Zon- en Feestdagen. UITGEVER: H. J. C. ROELANTS. BUITENLAND. GDURAIT. AMnraxHTmtui vsar Schiedam, per kw*rta*l 0.00 omliggende plaatsen, p. kwart. -1.05 n franco per poït, p. kwartaal. 1.80 Afzonderlijke notnmerso.OS BUREAU; BOTERSTRAAT ffO, Tclcplmcn IS©. 123. Advertentieprijs: van 1—5 gewone regels met inbe grip van eeno Courantf o.52 Iedere gewone regel meer0.10 Bp abonnement wordt korting verleend. Algemeen overzicht. Schiedam, 14 December '98. De redevoering, die Chamberlain in de vorige week te Wahelield heeft gehouden, heeft de mogelijkheid van een Duitsch-Engebche overeenkomst opnieuw op den voorgrond ge bracht. Er is al heel wat over die rede geschreven niet alleen in Ëngelsche en Duitsche bladen, maar ook in Fransche, Oostenrijksche, Russi sche. En toea de zaak vrij wel van alle kanten bekeken was, toen zich geen enkel nieuw punt meer voordeed, werd de zaak gelukkig in den Duitsehen Rijksdag ter spiake gebracht, zoodat men thans weer gegronde aanleiding heeft opnieuw de pennen in beweging te zetten. Maar niet alleen de bespreking in den Rijks dag, en wel met name de redevoering van Yon Bülow, den staatssecretaris van buitenlandsche zaken, trekt de aandacht, ook de woorden door keizer Wilhelm, bij de ontvangst der leden van het bureau van den Rijksdag aan de verhou ding tot Engeland gewijd, zijn niet onopgemerkt gebleven. De »Standard" die uit Berlijn verneemt dat de Keizer van de Engelsch-Duitsche overeen komst als van een verdrag heeft gesproken, zegt dat dit een voldoende wenk is voor Fran sche politici die plotseling een onfeiibaren weg hebben gevonden om Engeland te kunnen straffen door nl. hun gevoel van wraak jegens den vijand van 1870 te laten varen. Het blad is van oordeel dat de nadruk, waar mede Yon Bülow over een uitsluitend Duitsch protectoraat over Duitsche onderdanen in het Oosten spiak, den haters vnn Engeland aan de Seine niet aangenaam kan geweest zijn. De jïimes" spreekt over het betoog van Von Bülow in den Rijksdag. YVat wij van Duitschland verlangen zegt het biad, en wat wij bereid zijn als tegen- praestatie te geven, dat is een vriendschappelijke houding en samenwerking waar samenwerking voor beide partijen voordeelig is en volkomen onthouding per saldo op ongebreideld verzet neerkomt. Wanneer de politieke doeleinden van beide landen op het oogenblik niet veree- nigbaar zijn, zoo gelooven wij toch dat Duitsch land door op die wijze in viiendschappehjke verhouding te treden tot Engeland en de Ver- eenigde Staten, op de beste wijze zijn handels belangen dient. En nooit, aldus eindigt het City-blad, zat van Duitschland verlangd worden dat het eeuig politiek doel prijs geeft, mits dat doel niet rechtstreeks Ëngelsche of Amerikaansche be langen bedreigt. De uTimes" wijst dus Jonathan ais den sDritteu im Bunde" aan. Het is daarom van belang te weten hoe deze er over denkt. Welnu, het City-blad zelf verneemt uit Phi ladelphia dat de regeering der Yereenigde DOOR JULES MARY. 3) "Waarlijk, men zou gezegd hebben dat een complot van eenige schaamtoiooze lasteraar-s een duren eed had gezworen om de Balderby's te dwingen Frankrijk t© verlaten. Jaines zou reeds weder vertrokken, zijn zon der zijn vrouw, die nog niet genoeg had van Parijs en voor wie hij trouwens drie kwart van die onaangenaamheden verborgen hield. Maar zijn leven was verbitterd. Men sprak dagelijks over hem en geen enkele dwaasheid was er, die men niet uitvond en aan hean toe schreef, Men hield hem voor een akeligen vrek, •hem die hot geld mot handen vol wegwierp. In de schandaaltjes die de Parijsclie pers van tijd tot tijd op het spoor komt, zijn dikwijls be kende namen betrokken en worden fatsoenlijke families gecompromitteerd. Het scheelde weinig of men drukte ook doodleuk dien van James af, zonder zich te bekommeren om zijn patriar chale levenswijze en zijn ingetogen zeden. Eensklaps liep het gerucht dab do schatrijke Amerikaan, de „man mot den tic", ziek was. Pax-ijs was door dit bericht getroffen en ver langde nieuws. Bladen die op den boulevard werden gevent van die bladen die ziah eiken avond onder «en anderen titel verbergen deelden bulletins Stalen in dezen de onderhandelingen mei liet Duitsche Rijk over liet handelsveulrag denkt te hervatten. De Duitsche vriendschap, waarvan onlangs officieel blijk werd gegeven, wordt te Washington ten volle gewaardeerd en zal ei- waarschijnlijk toe bijdragen aan het Duitsche Rijk de voortduring te verzekeren van de be voorrechting van zijn handel op de door Spanje afgestane eilanden. Men ziet het, van Angelsaksischen kant woidt Duitschland liet lokaas voorgehouden. Daar tegenover kan Frankrjjk als vriend weinig aan bieden. Op zijn hoogst zou het kunnen zeggen wij zullen eindelijk in iiet verlies van den Elzas en van Lotharingen berusten. Maar Duitschland zou dit betrekkelijk koud laten. De vriendschap van Frankrijk is zeer aangenaam maar zijn vijandschap vreest het niet. Daarentegen is oen entente met Engeland volgens het jFremdenblatt" zeer natuuilijk. Over de redevoering van Chamberlain spiekende zegt het Oostenrijksche regeei ingsorgaar.sEnse- Iand stuit tegenwoordig in zijn koloniale politiek op grooter moeilijkheden dan vioeger, en het kan niet langer alleen blijven staan tegenover al zijn benijdeis. »Nu is het den Engelschen mogelijk toena dering tot Duitschland te zoeken, omdat dit er meer naar streeft zich uit handels- eu indus trieel oogpunt te ontwikkelen dan nieuw grond gebied te verwerven. En daar waar de Ëngelsche vlag waait, heeft Duitschland er geen belang bij eene andere te zien waaien." Dit laatste is reeds een poosje geleden met klem en nadiuk betoogd door den bekenden liberalen Duitsehen oeconoom dr. Barth, die juist in het vrijhandelsstelsel een steun ziet voor Engeland, omdat de andere mogendheden ten slotte liever een kolonie in liet bezit van En geland weten dan van een ander, protectionistisch land. Terwijl evenzoo behalve de genoemde bladen ook de »St. James Gazette", de sPall Mali Gazette" en de Westminster Gazette" hun levendige voldoening te kennen geven over de rede van Von Bülow, de aanvulling van Cliam- bei Iain's toespraak te Wahelield, zooals de aPall Mali Gaz." haar noemtterwijl alleen de sGlobe", schoon ontkennende dat uit Von Bülow's woorden het bestaan eener overeen komst. blijkt, toch toegeeft dat de verhoudingen aanmeikelijk verbeterd zijn, eu dat het in ieder geval beter is in Duitschland een vriend dan een vijand te zien, mag het opmerkelijk heeten dat met Von Bülows verklaring samen valt een tweede rede door sir Edmond Monson te Parijs uitgesproken. De Britsehe gezant sprak ditmaal in de Engeisch-Amerikaansche Christelijke Jongelings- vereeniging, en gaf daarbij uiting aan zijn vriendschappelijke gevoelens voor Fiankrijk, waar hij zjjn loopbaan was begonnen, een groot deel zijner carrière had vervuld, en waar hij nooit een kwetsend woord had gehoord. nroui it> mede omtrent de gezondheid van den beroem den zieke. Een dier bladen onderscheidde zich door zijn meedooganlooze bijzonderheden„Ja mes ia lijdende aan sclerose, een ziekte die zich gewoonlijk slechts openbaart in de zeer fijne bloedvaten van het hart'en de hersenen; mijn heer Balderby's leven hangt af van een hart klopping en het spijsvortermgswerk levert voor Iiem. een gevaar op." lederen dag breidde dit overzicht zich uit. In waarheid was James ongesteld door een op de jacht opgedane veiitoudheid; maar Su- zanna en ha ir moeder hepen eiken morgen die smeuïge artikeltjes door en werden er door ver schrikt. „Als de ontroering te sterk is, als de spijs vertering te snel gaat, als oen te overvloedige bloedaandrang zich in een ader perst, dan kan die breken onder den voortstuwenden druk. Breolct er een ader in het hart, dan wil dat zeggen do onmiddellijke dood; de dood treedt eerst in na con doodstrijd van twee uur, indien het onheil in de hersenen gobeurt." Op een. goeden morgen hoorde James, die zoo gezond als een visch vras, onder zijn ven sters roepen„De ziekte va.n Baldcrbyde dood van den millionair". Zijn gebalde vuist word naar voren gestrekt met de vingers naar buiten gekeerdmet een korten ruk haalde hij zijn arm weer naar het lichaam. Van toon af was hij treurig gestemd. Het pleizier-makende Parijs was voor hom een som bere stad. Acht dagen later was het hotel te koop; James had Parijs verlaten. Den viede tusschen Fiankrijk en Engolan noemde hij een onbetwistbnie weldaad; hij was overtuigd dat Fiankrijk met Engeland en de Vereenigde Staten zou medewet ken tot ver- spteiding der beschaving, en hoopte dat liet Kerstfeest alle geruchten van oorlog tusschen beide landen zou zien wegsterven. 't Is te begrijpen dat deze redevoering vele Engelschen vreemd doet opkijkenvreemder is het evenwel, dat de Fransche bladen deze tweede toespraak van sir Edmond doodzwijgen. Daarentegen komt de »Novosli" Engeland herinneren, dat Frankrijk niet alleen staat en dat het een bondgenoot bezit. Het Russische blad raadt dar."om Engeland den boog niet al te sterk te spannen en de mogelijkheid van een nieuwe concessie van Frankrijk niet af te snijden. Door zijn politiek van onrust stoken voort te zetten, zou Engeland wel eens een Europeesche coalitie tegen zich zelf in het leven kunnen roepen, meent de sNovosti". De sDaily News" bestrijdt het denkbeeld van zulk eene Euiopeesche coalitie tegen Engeland. Het blad acht zulk een groepeering der Euro pee-die rijken niet wel mogelijk, niet omdat zij zooveel vau Engeland houden, maar omdat zij elkaar geen duit vertrouwen. ficmcngde fffedcdccllngen. Sir Wiliiam Ilareourt L afgetreden ais leider der liberale partij in Engeland. In een schryven aan John Moiley geeft hij als reden daarvoor op de plaatselijke en persoonlijke geschillen in den boezem der partij. Iri de Fran'che Kamer kwam Julien Dumas op tegen de incoriecte houding vau den officier van justitie Rambaud die met de vervolging van afgevaardigden wilde wachten tot de par- lernentaiie vacantie. Dumas vund dit beneden de waardigheid von het parlement. Men behoorde rondborstig aan het parlement de machtiging tot vervolging te vragen. De minister van justitie gaf toe dat de woor den van Rambaud niet toi reet waren. Hij was dan ook berispt en de procureur-generaal zou machtiging vragen om te v«'volgen. De regee- riiig zou nooit dulden dal de paiïementaiie onschendbaarheid weid aangerand. U'erop wilden Drumont en Miilevoye inter- peUeeren. De Kamer riep echter: iOver een maand I" en ook Dupuy vvemebte dit. De inter pellatie werd toen een maand uitgesteld. Aan de Kamerleden is een vooistel rondgediend om de in Frankrijk wonende vreemdelingen te ondei werpen aan de miliiaire belasting cn boven dien nog aan een afzonderlijke vieeindelingen- belasting. Het Hof van Cassatie heeft gisteren geneiaa! de Boisdeffre geboord. De ïLibie Parole" publiceert een schrijven van Esteihazy aan den procureur-generaal, waarin de majoor zich aanbiedt onder vrijgeleide naar Parijs te komen om verhoord en zoo noodig III. Tegen dien zelfden tijd verkocht de notaris Diu-oquois te Melun aan zekeren, mijnheer Ar thur Morton een bescheiden villa aan de oevers der Seine, bij de Lys de Dainmarie. „Ik ben met rijk," bad de kooper tot den notaris gezegd. „Als het huis betaald is, blijven mij vier duizend francs rente over; maar ik ben bescheiden in mijn eischenmijn vrouw en mijn dochter houden zich met het huishouden bezig; wij hebben alleen een dienstmeisje noo- chg om te kooken." De Morton's hadden het huis geheel gemeu beld gekochtzij vestigden er zich terstond, De vader kwam bijna niet uit zijn tuin. Hij rookte er smakelijk zijn pijpje, terwijl hij naar do vruchtboomen keek of van goed© boeken ge noot. Zijn vrouw eu zija dochter gingen dikwijls 's avonds wandelen langs de Seine en volgden met aandachtig oog de blij- of treurspelletjes die zich afspeelden tusschen de hengelaars en de zoetwaitervisschen. Inmiddels stortte Parijs over den verdwenen B.tlclorby oen stroom van beleedïgingen uit. De vroegere nabob werd gerangschikt onder do gelukzoekers, de rastaquonèies van allerhande natie, die in één nacht oprijzen op den boule vard als vergiftige paddestoelen van het as phalt. Arthur Monton was, zooals men reeds wel zal begrepen hebben, niemand anders dan James Balderby. Toen Hij zijn droevige grafrede las, verbleekte hij en zijn vuisten balden zach met zenuwachtige trekkingen van zijn rechterarm. geconfronteerd te worden. Hij' svil zijn on Henry's onschuld aantoonen. Voor de weduwe van Ilenry wordt in het zelfde blad een inschrijving geopend voor de kosten van het pioces tegen Joseph Reinach, waarin mr, Jules Auffiay als advocaat voor de eischeres zal optieden. Antide Boyer heeft metüéiouiède twee kogels gewisseld zonder resultaat waarna aan de eer voldaan was. Vau morgen zou Boyer, vermoedelijk met gelijken uitslag, met Gauthier de Clagny, duei- leoren. De generale raad der Belgische sociaal-demo cratische arbeiderspartij hooft na langdurige beraadslaging besloten toe te treden tot het anli-cleiïcale bondgenoof-clup. Do partij stelt daarbij echter als eischenalgemeen gelijk stemrecht en event edige vei tegen woordiging, Duitsche bladen spreken van een overeen komst tussshen België en Duitschland over het neutrale grensgebied Moresnet, dat aan België zou overgaan tegen afstand van een deel van het Heizogonwald bij Eupen aan Duitschland. De Zuidduitsche socialist Vollmar werd gis teren in den Duitsehen Rijksdag tot de orde geroepen omdat hij de uitzetting van Denen uit Pruisen »bai baarsch" noemde. Later hekelde Vollmar met bijtenden spot 's Keizers reis naar het Oosten. De nationaal-liberaal Ba«sermarin vei langde de inrichting van een afzonderlijk arbeids bureau aan liet ministerie van fainnenlandsclie zaken als voorbeteiding van een ministerie van aibeid. Hij klaagde over den langzame» voor t- gang der sociale het vormingen. Men denkt te Weenen dat de Oostenrijksche Kamer Donderdag zal veidangd woiden, waar door de behandeling van het Vergelijk wordt uitgesteld. De sNeue Freie Presse" verzekert bovendien dat met het eind van liet jaar de regeering haar toevlucht zal nemen tot ai t. 14 der grond wet, welk artikel haar toestaat zonder volks vertegenwoordiging door keizerlijke besluiten te regeeren. Alle betrouwbaie berichten omtrent de Hon- gaarsche crisis stemmen hierin overeen dat de Koning opnieuw Banffy zijn vertrouwen heeft geschonken. Intusschen heeft de Ilongaarsche regeering de candulatuur ven don jongen Tisza voor liet voorzitterschap der Kamer laten varen, in de hoop dat do oppositie dan de presidentsvei kie zing niet zal tegenhouden. In het geheel zijn tot nu toe 30 liberalen uit de legeeringspnrtij getreden. Te Madrid verluidt dat Sagasla de Cortez zal ontbinden voordat het vredesverdrag onder teekend is. De nCorreo" denkt dat Sngasta er geen haast Qgs3a^i»ti^r7D?rln«trgc».ii j u •virMwnmtafMiaaaaty lil overleg mot zijn, vrouw en zijn dochter, ontdeed hij zich van zijn lastig vermogen, met het doel alleen om zich to bevrijden va-n onbe schaamde eii nieuwsgierige menscheu. In geen enkel land ter wermd bemoeit men zich mat mensdien die maar vierduizend francs per jaar te verteren bobben; men laat hon in vrede hun tuintje bebouwen, in hot zonnetje voor him deur op en neer wandelen, hun boonion snoeien, bun groenten begieten, hun wijn op flosschen bottelen, en een eenvoudig kaartspel spelen met eon paar buren in een café m de buurt. Zij zijn geen personnages waarvan de „Rapide" het zich tot plicht rekent al hun doen en laten inede to deden. Maar waarom had James zich niet op groo ter afstand verwijderd van Parijs, waar de kletsprajat der menschen iedere beroemdhaid als in een glazen huis doet wonen? Er zijn toch in Frankrijk zooveel bekoorlijke plekjes, die do Parijsclie wereld niet kont1 De waarheid is dat do nabob, door Dainmarie-les-Lys als schuil plaat.s to kiezen, wederom gehoor gaf aan het verlangen zijner vrouw. En het was niet een hlooto gril die Marie dit dorp had doen kiezen. Daar was haar eersto kindsheid voorbij gogaaudaar was zij na den dood barer moeder gebleven, tot aan haar zesde jaar, onder de toewijdende zorg haror voedster, viouw Loiseau, wier man een keuterboertje was. Wordt vervolgd.)

Gemeentearchief Schiedam - Krantenkijker

Schiedamsche Courant | 1898 | | pagina 1