O d :e kle ne handenbinder veq I a i :eepdistributie Ons modepraaatje „Hassan" N.V. Pietersen CoTs n.T. wereenigde glasfabrieken Schiedam FJ RBJNBENDË VAN HOEK Pag. 3 TWEEDE BLAD DER SCHIEDAMSCHE COURANT Vrijdag 7 Februari 1941 Vanmiddag zal Charlotte Kohier mij iets van haar leven en werken vertellen. Ik heb al vaker naar haar geluisterd, in het halfdonker van een schouwburgzaal, als haar donkere stem ons meevoerde, weg Bit de beslommeringen van alle dag, en het gehoor, als kinderen luisterend naar een vreemd spiookje, de ontroeringen mee beleefde van die wondere stem en dat meeslepend gebarenspel. Dit zal weer heel anders zijn, Nu zal ik de vrouw Charlotte Kohier ontmoeten, die spieken zal over de actrice van den zelfden naam. En ik ben heel nieuws gierig en wacht in het lichte kleurige atelier, met zijn vele hoeken en bloemen, ®p de komst van mijn gastvrouw. Dan gaat de deur open en stapt zij binnen, schudt mij de hand en nestelt zich behagelijk tegenover mij in een van haar geslioombjnde wit leeren fauteuils. Het spel van vraag en antwoord kan beginnen. Wat wij nu; eigenlijk zoo graag willen hoeren? "iets persoonlijks, iets over u zelf en lujw kunst Hoe kunt u in de huid van zooveel nienschen kruipen en hen allen toch zoo zuiver en. waarheidsgetrouw uit boelden? Da tengere vrouw tegenover mij denkt ©ven na. Dan klinkt het aarzelend: U weet niet hoe moeilijk het is iets over jezelf te zeggen. Wanneer u mij vraagt: Hoe kruip je in de huid van een ander, dan verwacht u misschien, dat ik met een emst-rimpel in mijn voorhoofd Zeggen zal: door studeeren, door veel studeeren. Maar in werkelijkheid is het anders. Als ik een geschiedenis lees die mij pakt, dan ontroert die mij zoo, dat ik er niet meer van los kam. Dan moet ik die spelen! En dan hoef ik de houiding en gebaren van de personen uiit die geschiedenis niet in te studeeren. Op dat oogenblik ben ik üegeen, die ik uitbeeld: liet is een levend mbnsch geworden, zijn gebarenspel wis selt naar de inval van het oogenblik, omdat hij leeft. Het zou voor mij ondenk baar zijn dat ik dezelfde gebaren van een vorige voorstelling nauwkeurig herhalen zou, liet zou mij zelfs niet mogelijk zijn, want iic was ze vergeten. Ik verlies mij zoozeer in het spel, dat ik mij niet langer van mijzelf bewust hen. Eta ik die in het atelier al heimelijk naar een spiegel gespeurd had, waarin de peisonen die zij uitbeeldt langzaam maar zeker zouden groeien? Wanneer ik dat vertel is het antwoord: Een spiegel? Neen, die gebruik ik nooit. En nu ik u over mijn werkwijze gespro ken heb, begrijpt u stellig ook, dat ik niet zoo overmatig hard blok op mijn rollen. Het is eenvoudig zoo: Boeit mij een ge schiedenis, dan kom ik er niet meer los van, dan moet ik die spelen. Interesseert zij mij maar matig of in het geheel niet, dan zou ik haar niet willen spelen, orn aat ik mijzelf dan niet geheel en al zou kunnen geven. Uw kunst is wel een heel bizondere. lloe bent u op liet idee gekomen alléén zooveel verschillende personen uit te keelden Er trekt een schaduw van een glim lach ovei het bewegelijke gezicht tegen over mij. Ileel eerlijk zijn? vraagt zij een tikje ironisch. Natuuiïijk! I Wel, door de harde noodzaak. Zeven lange jaren kon ik geen contract bemach tigen. Men wilde mij eenvoudig niet. Wat dan te doen? Men wil zich toch niten: die drang blijft leven, alle teleurstellingen ten spijt. Ik las veel in dien tijd, en dan, haast onwillekeurig, ging ik de figuren uit het boek speleu. Een oude dame waarbij ik destijds logeerde, zag mij vaak zoo bezig en aan haar dank ik het eigenlijk, dat ik tenslotte de moed vond mijn voorstelling te geven. Ja, ik weet wel, dat het meestal als een „voordracht" beschreven wordt, maar persoonlijk vind ik het veeleer een voorstelling, omdat ik werkelijk alle rol len speel. Of ik er al vroeg van overtuigd was, toowxispeelstc~ te willen woiden' 0,neen, het was veeleer toeval. Iic begon als veertienjarige mijn loop baan op een hoedenateher. Dat bad mijn moeder heel geschikt voor mij geleken. Zelf heb ik niets tegen hoeden, maar hoeden maken, dat was niets voor mij. Gelukkig vonden zij daar al spoedig, dat men nog het meeste plezier aan mij beleefde, als men mg liet voorlezen. Nog is het een aardige herinnering voor me, hoezeer mijn allereerste gehoor door dat lezen geboeid werd. Toen al speelde ik de figuren uit het boek. Natuurlijk zei men ook daar, dat ik moest trachten aan het tooneel te komen. En gelukkig kon ik mijn moeder vermur wen, en mocht ik naar de tooneelschool al was zij er dan ook moeilijk mee te ver zoenen, dat ik eens op de planken zou slaan. Na de school moesf ik mijn eigen weg banen. Nog herinner ik mij, hoe jammer ik het vond, dat de schooltijd voorbij was, onherroepelijk voorbij. Nu moest ik een contract vinden, mij aanbieden als tooneelspeelsler, en ik voelde mij schuw cn onwennig. De gewaarwording van een débuiante? Het was mij als een droom, onwezenlijk vaag. Het opgaan van liet scherm, de don kere zaal met vage lichte vlekken van op geheven gezichten. Die allereerste tijd, daar houd je toch je herinneringen aan. llc speelde, nog kersverseh van de too RADIOI GOED! RADIO-CENTRALE Fa. L KAMP, Hoogstr. 128, Tel. 68304 1Dames Camisoles en jirectoires inwoIenzijde Fa. ICRUiJER-RIS ST. LI DUIN ASTRA AT 94 - Tel. 68335 H,TH. van der VLERK ROTTERDAMSCHEDUK TELEF. 67593- De betere slager neelschool, Jessica in de Koopman van Venetië' met den groolen Bouwmeester. Mis schien omdaLik kennelijk nog zoo'n groentje was, vroeg hij vriendelijk: En is het erg moeilijk, kini"3 en ik, tan mijn stuk ge bracht door het plotselinge nu het geval, wist nie beter dan eerbiedig Ie stamelen- Vreeselrjk, mijnheer Bouw meester Dat is jammer, want dan wordt je nooit een góed tooneelspeelstei, was het ant woord. De juistheid van die uitspraak leerde ik al spoedig beseffen. Zooals ik reeds zeide, alleen een rol die je pakt, „inpakt" als het ware, kan je goed spelen. En daarop hoef je mol te blokken. Maar nu is het werkelijk mijn tijd. En weg was 7ij, het tengeie blonde figuurtje in zwart fluweel, die enkel met haar slem en gebaren, zonder décor of figuratie, honderden urenlang tot een ademloos luisteix.il boeien kan. ,Ook .Uw vriendin §c©os 'n ^Onderwegen en toch geen zorgen over mijn wasch. GORiS' Wasscherijen - Tel. 6-8-6-7-5 Welke mantel voor het komende voorjaar De snufjes van dit seizoen zijn door gaans van practischen aard. Als heef mo dern geldt bijvoorbeeld de mantel zonder sluiting, die geheel loshangend of eenvou dig om het lichaam gewikkeld, gedragen wordt Dit laatste lijkt ons een overblijfsel van de cape-mode, waarvoor men ons een vo rig seizoen trachtte te winnen, poging, die nog niet zeer geslaagd te noemen is. Ook dit keer vesiigt men wederom onze aandacht op de capes. Zij vormen ensem bles met de japon, die eronder gedragen wordt, bijvoorbeeld door de voering der cape in dezelfde kleur als de japon te kiezen. Doch de Nederlandsche vrouw heeft door gaans niet het geschikte figuur voor en cape .Zij past beter hg de frêle verschijning der Pansienne, die haar dan ook met on navolgbare gratie draagt. Gelukkig laat de mode ook dit keer veel keus en geldt ook hier „voor elk wat wils". Heel modern zijn de wijde loshangende mantels met breede schouders in sportieve, degelijke stoffen uitgevoerd, onder andere in het zoo populaire, doejh vrij kostbare kameelhaar. Daar tegenover staat dat bet sterk getail leerde zandlooper-model van verleden jaar eveneens nog als up-todate geldt, vooral wanneer ia de taille elastiek verwerkt wordt en do schouders heel smal worden ge houden. Een gekleede zomermantel zal, nu de regenmantel valt in ons vochtig vaderland textielkaart slechts mogelijkheid voor één ongetwijfeld in het voordeel der laatste nieuwe aankoop laat, in vele gevallen een uit, reden waarom men verwachten kan wenschdroom blijven. komend voorjaar ook bij helderen hemel De keuze tusschen deze of een goede veel gabardine te zien dragen. „Honderd keer kan ik hetzelfde zeggen, 7onder dat hij doet wat ik vraag," zoo luidt de klacht van veel moeders van kleuters. „Zoo ongehoorzaam als dat kind is er zeker goen tweede", denken, zij er in stilte bij. Bij wie ligt de schuld? Hoe komt die kleuter zoo onhandelbaar? Bracht hij bij zijn komst op dit ondermaansdie zulk eon geest mee? Toe moeder, u weet wel beter, want u kent hem immers van zijn geboorte af. Met zijn eerste onsamenhangende geluidjes zijn eerste wankelende pasjes, richtte bij zich tot u om steun en begrijpen. Teel van zijn ongehoorzaamheid is immers niet anders dan argelooze onwetendheid. Ik weet dat u hem misschien twintig, dertig keer verbieden kunt niet de trap op te klimmen en hij u tien minuten later zonnig tegenlacht, halverwege dien ge vaarlijken weg. Dan verpest u uw geduld? Dat is jam mer voor u en uw goede humeur. U ver betert daar zoonlief niet mee. liet eemge wat u doen kan is hem nog eens voor de een en dertigste keer te vertellen, dat hij daar niet komen mag. Uw troost ook al vindt u dat mis schien wel een schrale is, dat u niet de een ige bent, die aan het verbieden kan blijven. Alle moeders van kleuters weten hiervan mee te spreken. Of daar iets aan te verhelpen is? Wel waf, hoewel n er zich mee zult moeten verzoenen, dat het jonge kind héél v eel key-en hetzelfde gezegd moet wror- den, eer bet begrijpen en onthouden kan, dat een bepaalde handeling verboden is In heel veel gevallen is het kind niet moedwillig ongehoorzaam Het begrijpt al leen niet waarom het bijvoorbeeld stout is iets van de tafel te grissen en in zijn mond te steken. En als moeder bet nog geen uur geleden al eens verboden had, dan is lij dat sermoen nu al weer glansrijk ver geten. Gaan wij dus van het standpunt uit, dat het kind met uit onwil, maar door gebrék aan begrip of vergeetachtigheid niet gehoorzaamt, dan kunnen wij al Seen nog maar zoeken naar een weg, om ons verzoet tot hét Lteu'ertje te Laten doordringen. En dan zijn wij op het doornige pad van het ge- en verbieden beland. Hier geldt het Fransche spreekwoord: C' est te ion qui fait la musique", wel zeer steile. De toon waarop wij iets vra gen of weigeren is het allereerst waar naar het kind luistert. Dat doet het geheel onbewust Niet met het vooropgezette plan: als het mij niet vriendelijk genoeg gevraagd wordt, doe ik liet lekker niet. Met zulk raffinement begimfl geen enkel kleutertje zïjn bewust denken. Het kan op den duur wel zoo ver komen, maar dat is dan onze schuld, omdat wij het verkeerd leiden. Lang voor het kind liet gesproken woord begrijpt, luistert het naar zijn moeders stem De bet-eefcenis van de zinnen, zelfs due der woorden, dringen nog niet tot zijn bewustzijn door. Het eerste wat hem duidelijk wordt is: spréékt moeder vriendelijk en zacht tegaij mijt, dan is alles puik in orde, dan beu ik lief. Spreekt ze afkeurend, met dia toon van teleurstelling in haar stem, dan is er iets niet in den haak en heb [ik wat op mijn geweten, maar spreekt Ze met zoo'n harde booze stem, dan vind ik dat vreeselijk naar, 'zoo erg dat ik er liever niet naar Juister, want bet maakt rnij bang. Dat gevoel van onbehagen is de natuur lijke afweer van het kleutertje legen onaan gename situaties. Dan sluit hij' zich onbe wust af voor dat onaangename geluid en zal niet trachten iels te begrijpen van wat er nu tegen hem gezegd wordt. Omdat w'ij de opvoeding van bet kind beginnen lang voor hij bet gesproken woord verstaat, is het zaak dat wij voorkomen dat bij ons (onbewust) niet begrijpen wil. Daarom zal moeders stem ook aangenaam klinken als zij haar kleuter verbiedt of verzoekt. Dan luistert bi: graag; bot klinkt hem vertrouwd en prettig in do oortjes en hij zal zijn best doen te begrijpen. Don is er geen sprakle van onwil: dus is ongehoorzaamheid vanzelSprekend ook uit gesloten. Blijft alleen nog de moeilijkheid dat hel verzoek of verbod het eene oortje in, het andere uitgaat. Daaiom richten vlij! ons vriendelijk en duidelijk tot het kind, in eenvoudige woor den, waarvan wij de meeste kans hébben dat bij ze begrijpt. We herbalen niet nnodeloos oen paar keer hetzelfde, maar laten bet gesproken© even rustig tot hem doordringen. Als wij dat met doen, maar achter elkaar door blijven be\e'en of verbieden, dan voelt het kind de noodzaak niet en terecht om dadelijk op ons verzoek to raageeren. Het vindt al gauw uit, dat men „het j© nog wel een paar keer zegt, eer je behoeft to gehoorzamen". Dan werken wijzelf on gehoorzaamheid en luiheid in de hand. Een kind dat één keer iets duidelijk gezegd wordt, zal oplettendheid leeren. Dringt de vraag toch nog niet tot het kind door, dan kunnen we deze na een poosje nog eens herhalen. Maar we moeten het kind den tijd geven bet gesproken© tot zich te laten doordringen. MAAR DAN STORINGVRIJ VAN DE LANGE HAVEN 107 TELEF. 67770 Vraagt Uw leverancier PRODUCTEN van Zuivelfabriek en Melkinrichting Westerkade 18 Telefoon 68434 Bekend door HOOGSTE kwaliteiten KAMP is voor HAARDEN en KACHELS ■laar wijd en zijd Bekend door KWALITEIT Algeheele keukeninrlchting en Rotterdam, Vierambachtsstr. 131, Tel, 34410 Frigldalre, Bosch, A.E.G. en Siemens eiectrische huishoudkoelkasten en verdere aanverwante betere eiectrische huishoudelijke artikelen SCHIEDAM Broersvest (h. Singel), Tel. 69404 ROTTERDAM Nieuwe Bi«inenweg71-77, Tel.35290 AUTOMOBIELBEDRIJF Martin SOETERS Boterstr. 78, Tel. 6866? Bnefadr Stadtaderelaan 87 Erkend Gas-, Water- fitter en Electrician Sanitaire Artikelen Lood- en Zmkwerker product van de GEDIPLOMEERD UURWERKMAKER Voor uw gezin Fa. Wed. C.VAN DER MOST Broersveld (hoek Heerenpad) Tel. 68342 HOOGSTRAAT 32 ANNO 1889 TELEFOON 68011 LOOPERS, TAPIJTEN, GORDIJNEN, VAKKUNDIG STOFFEERWERK Wij hebben er belang bij te zorgen dat U tevreden bent. Dat zegt alles! VACANT GERRIT VERBOONSTRAAT 21 TEGENOVER HA V-BANK SCHIEDAM TELEFOON 68589 f"

Gemeentearchief Schiedam - Krantenkijker

Schiedamsche Courant | 1941 | | pagina 7