Algemene fotokring Schiedam kiekt er lustig op los 168 Men kan door weinig mensen met méér ani mo over de Algemene Fotokring Schiedam inge licht worden dan door de heer A. Meulstee. Niet alleen omdat hij vanaf de oprichting altijd trouiv lid is geweest, maar vooral omdat hij mede dank zij deze Fotokring een van Neerlands bekendste en meest succesvolle amateurfotografen is geworden. Er is vrijwel geen enkele fotowedstrijd of de heer Meulstee neemt er aan deel en het gebeurt maar zelden dat hij niet met een van de ereprijzen gaat strijken! Zelf gaat hij daar helemaal niet prat op. Integen deel, hij wilde éérst over zijn vereniging praten en als er dan nog wat tijd en een kopje koffie op over schoten, dan zou hij ons misschien ook nog enkele, bekroonde inzendingen tonen. Aldus geschiedde! Op onze vraag hoe de Fotokring eigenlijk tot stand was gekomen, vertelde de heer Meulstee het volgende: ,,In de winter van 1949-1950 organiseerde een bekende Sehiedamse fotohandelaar een vierweekse cursus voor amateur-fotografen. Die cursus werd geleid door de heer Jacobi, een man die zeer interessante dingen vertelde over fotograferen in het algemeen en over technische details in het bijzonder. Wat hij zoal zei over belichting, ontwikkelen, vergroten, kleurfotografie en wat al meer was beslist niet aan dove mans oren gezegd: er waren niet minder dan 140 belang stellenden! En de heer Meulstee was een van die velen. „Het speet ons allemaal toen de cursus voorbij was", zo zegt hij nu, „want we hadden er beslist de smaak van te pakken gekregen. Voorheen deden wij eigenlijk weinig meer dan gewoon kiekjes maken, maar nu begonnen wij in te zien dat fotografie nog wat anders is dan alleen maar kijken en knippen. Zodoende kwamen de meest verwoede amateurs onder ons op het idee om een vereniging in het leven te roepen; in een stad als Schiedam zou die toch beslist levensvatbaar moeten zijn. En zo werd dan op 2 Maart 1950 onze A.F.K.S. opgericht, het eerste ledental bedroeg ongeveer 25." Kijken, praten, experimenteren „En hoe ging het verder?" „Wij gingen voort op de weg die wij bij die cursus hadden ingeslagen. We bleven bij elkaar komen, eens in de veertien dagen, in een kelder onder een café aan de Nieuwe Haven. Ideaal was dat niet, maar we waren al blij dat we een dak boven ons hoofd hadden. Later verhuisden wij naar het Toonkunst-gebouw aan de Lange Haven en daar zijn we nooit meer vandaan ge gaan, wij hebben er dit jaar ook ons eerste lustrum met een tentoonstelling van eigen werk gevierd." „Wat gebeurt er nu precies op zo'n ledenavond?" „Wel, ive komen dus samen en we brengen onze laatste foto's mee. We bekijken elkanders werk, we praten over de goede en slechte hoedanigheden van een bepaalde foto en we debatteren over de manier, ivaarop hetzelfde onderwerp tvaarschijnlijk nog beter behandeld had kunnen tvorden om volledig tot z'n recht te komen. Het gebeurt ook wel, dat we met elkaar gaan experi menteren. Aanvankelijk gebruikten wij onze eigen spullen, maar nu hebben we al heel wat verenigings-materiaal, zoals vergrotingskokers.... een projectiescherm enz. De ene keer richten we onze aandacht op de techniek van het vergroten, een andere keer proberen we verschil lende soorten afdrukpapier en zo zijn er altijd weer nieuwe, meestal technische, onderwerpen waarop wij ons concen treren. De nieuwe leden kijken de kunst af van de meer gevor derden en die op hun beurt zijn ook nooit te oud om iets te leren. Want het is een hobby waar je nooit op uitge keken raakt, dat fotograferenZelfs de knapsten onder ons voelen zich nog klungels als ze sommige foto's in de vak bladen onder het oog krijgen. Vergeet niet, dat de techniek, ook op fotogebied, voortdurend vooruitgaat. de lenzen worden fijner, het papier steeds beter, de rolfilmpjes steeds gevoeliger en ga maar door. Vandaar dat wij ook een eigen bibliotheek hebben ge kweekt, waar we al heel wat fotografie-wijsheid uit hebben geput. Ik moet zeggen dat wij bij het aanschaffen van een en ander bijzonder veel steun hebben gehad van enkele Sehiedamse fotohandelaars." 60 rustige lieden „Nog één vraag, heer Meulstee. Hoe komt het dat uw vereniging zo weinig naar buiten treedt, zo weinig alge mene bekendheid geniet in Schiedam?" „Ach, wij amateur-fotografen zijn maar rustige lieden. Wij wijden ons in alle stilte aan onze hobby en we hebben het helemaal niet nodig om aan de weg te timmeren. Soms trekken we er met z'n allen op uit, compleet met camera's en al uiteraard. We hebben excursies gemaakt naar kerken en musea, één keer zelfs naar Brugge. We vormen dus een echte vriendenkring, maar zo heel erg onbekend blijft ons leven en streven toch niet, want in de loop der jaren is ons ledental gestegen van 25 tot bij de 60Animo genoeg dus, zoals u ziet". Een vriendenkring, deze Algemene Fotokring Schiedam. Een kleine vereniging van mensen met een grote liefde voor hun hobby. Een vereniging die zelden op de voorgrond treedt. Maar als dat van tijd tot tijd gebeurt, dan mag de ganse burgerij gerust de moeite nemen om te komen kijken. Want dat de leden de schoonheid in en om Schiedam in zwart en wit en kleur en prachtig weten te treffen, bleek i vel tveer duidelijk bij die recente expositie in het Toonkunstgebouw. Voorzitter Lindenhof en z'n medebestuursleden Van Rossum en Van Loenen kunnen de toekomst met een gerust hart tegemoet zienhun Fotokring heeft haar levensvatbaarheid al dubbel en divars betvezen! W. O. DUYS

Gemeentearchief Schiedam - Krantenkijker

Schiedamse Gemeenschap (tijdschrift) | 1955 | | pagina 20