RIJNMOND BAND Pecunia Wensen 109 de rechterknie, ontkent dit. Althans wat betreft de Rijn mond-Band. „Iedere vereniging kent zijn dieptepunten", mompelt hij. „Ook de Rijnmond-Band. Maar dat is nu verleden tijd. Het is heus niet altijd even rooskleurig geweest. Integendeel, toen vier jaar geleden het besluit werd ge nomen zonder pijpers verder te gaan, was het lange tijd een slappe boel. Het leek wel of het moreel uit de ver eniging was. Maar laten we deze anti-reclame niet ver der doorvoeren. Momenteel gaat het best, er wordt iedere vrijdagavond intensief geoefend, onder leiding van twee bekwame instructeurs van de Marinierskapel." Ik ontdek een zweem van vrolijkheid en tevredenheid op het gezicht van voorzitter Van Aalten als er over de pecunia van de vereniging gesproken wordt. Maar toch praat hij als 't ware met de hand op de buidel. „Onze vereniging heeft onlangs van het Anjerfonds een bedrag van duizend gulden ontvangen. We werken altijd mee aan de jaarlijkse collecte hier in Schiedam. En ook dit jaar weer zullen én de senioren én de junioren trachten een zo redelijk mogelijk bedrag voor dit fonds te kun nen verzamelen". „Een algemeen bekend verschijnsel", aldus Van Aalten, „is, dat een vereniging, wat voor soort ook, voortdurend middels allerlei acties moet proberen de bodem van de geldkist onzichtbaar te houden. Zo hebben we het vorige jaar in totaal 6000 loten a f 1,verkocht, waarvan de Rijnmond-Band, die altijd wat geld achter de hand moet houden voor het 40-jarig jubileum in 1969, f 4200,schoon heeft overgehouden". De heer G. van Aalten, zelf op 21-jarige leeftijd als lid toegetreden en plus minus vier jaar voorzitter, heeft voor zijn vereniging nog een paar niet onbelangrijke wensen. Wensen, die momenteel niet te verwezenlijken zijn. Om maar eens twee voorbeelden te noemen: twee nieuwe sousaphoons, ter waarde van f 4000,en een tweede uniform. Wat dit laatste betreft een kleine toelichting van de voorman: „Het publiek vraagt steeds maar om show, show en nog eens show. We zijn gewoon verplicht ons aan deze wensen aan te passen. Doen we dit niet, dan zijn we minder belangrijk. Ergens wel logisch. En met leuke, vlotte en vooral opvallende uniformen kunnen we de vraagprijs voor ons optreden ook aantrekkelijker ma ken. Het zou bijvoorbeeld ook leuk zijn om in 1970 tijdens het Wereld Muziek Concours in Kerkrade met een verscheidenheid van uniformen op te treden." JAN D. ZWART Voorzitter Van Aalten

Gemeentearchief Schiedam - Krantenkijker

Schiedamse Gemeenschap (tijdschrift) | 1968 | | pagina 13