VERSTANDIGE BESLISSING WILMA IS Chefarine Zi N^dahpo Bijtsen?... Prachtbijts Ceta-Bewer G R S E P OORDEND OERAS 1KOR: tV'kerkdi ens ten van twee uur té lang SPROETJE SPARKS I door FRANK GODWIN, Papoea-redders bij Neutronramp kregen klok „Het Achterhui s" in Franse hoofdstad Rovers vermoord d en 22 Columbianen Tweede Kamer bespreekt Euromarkt D1 BEROEMDE GENEESMIDDELEN A IN ÉÉN TABLET door Andrew Garve Woensdag 2 oktober 1957 regering wijn het beginsel v«m »;cn aainvezigheidstoesU'^ voor I het personeel van de mijnen af. maar heeft cr loch in toegestemd, E Jf dat de ondergrondse arbeiders te rekenen van 1 augustus j.I. af deze toeslag (berekend naar 1.50 per dienst) ontvangen, in af- vachtlng van een nadere regeling, waarbij de hogere uitgave op een juistere wijze in het loon wordt geïncorporeerd. De bovengrondse arbeiders moeten genoegen nemen met een vage toezegging tot inkomensverbetering en dan nog slechts voor enkele.categorieën. Men zie deze beslissing als een soort ÜalomonsoordecI tor doorbreking van de impasse, welke de Mijnindusirieraad door zijn onder de indruk van de langzaam-aan-aciie tot stand gekomen loonadvies had veroorzaakt. De Katholieke Miinwerkersbond is groot, en Frans Üohmen i? zijn profeet: bet hoeft geen verbazing te wekken dat de M.I.R. dvtijds zich niet aan de pressie van deze kant heeft kunnen ontworstelen. Meer op een afstand echter was men echter aanmerkelijk minder onder de indruk. De Neder landse vakbeweging als geheel heeft de langzaam-aan-actie afgekeurd en geen poging gedaan, de regering voor een zo vreemd loonelemcnt als de aanwezigheids-premie te winnen. Een andere vraag was natuurlijk of He niiirtwerkerslonen op zichzelf als juist konden worden beschouwd, mede in verband met wat in de nabije Duitse en Belgische mijnen wordt verdiend. De ervaring heeft reeds eerder geleerd, dat men over de grenzen op het stuk van de mijn werkers lonen vaak een royalere hand heeft, waar tegenover dan wel een belangrijk mindere sociale zekerheid pleegt te bestaan. De laatste tijd was 'cr in Limburg sprake van een zekere, neiging, in dc Duitse mijnen te gaan werken. Kenners van'de situatie verzekeren echter, dat dit verschijnsel wel is bevorderd door dc wat wrokkige gezindheid in de hond van Dohmen. ZIEHIER Je omstandigheden, waarom!- r de regering een beslissing moest nemen. 2ij is er klaarblijkelijk van uirgegaan. dat alles bij alles toch van enige discrepantie tussen de lonen van de Neder landse ondergrondse arbeiders enerzijds cn de Duitr- cn Bclcische anderzijds sprake is. Ier overbrugging hiervan zal dan dc aanwezigheids- toeslag dienen, doch deze steen des aanstoots gaat verdwijnen bij de- invoering van een nieuw stelsel van prestatieionen.- Men moet hierbij inaclitnemen, dat het beroep van ondergrondse mijn arbeider ondanks de in verhouding hoge beloning nog altijd niet bijzonder populair is. Bij het beoordelen en het bepalen van de verhoudingen op bet moeilijke terrein van de lonen i- dit een zeer belangrijk element. l)r bezwaren en gevaren van bet beroep drukken dc animo cr voor: dan U een hoog loon de enige manier om voldoende gegadigden te vinden voor het zozeer noodzakelijke delven van kolen. Tussen de ondergrondse'cn bovengrondse arbeid bestaan grote ver schillen: De bond van Dohmen heelt hoog opgegeven over. de solidariteit tussen dc mensen die «net mijnlampen cn dc anderen, die bij daglicht hun werk verrichten: maar het is begrijpelijk; dat de regering, die deze solidariteit op zichzelf alleen maar kan toejuichen, niet gevoelig is voor het argument, dat daaruitledelijkerwij? een gelijke of ongeveer gelijke, beloning zou voortvloeien. Natuurlijk- is wel waar dat. wie met kolen omgaat, er door wordt bestoven; maar dat kan 'hoogstens cën argument zijn om dc bovcngiondse arbeiders op écn lijn te stellen met andere categorieën, die ook iels extra ontvangen in verband met dc aard van het werk dat zij verrichten. H ET punt is van belang in verband met de hele loonsiluatie in Nederland, waaraan «Ie regering op dit ogenblik niet wenst te zien gewrikt. De beslissing munt uit door duidelijkheid en staat prin cipieel behoorlijk sterk. 7,e zou nog sterker komen te staan, wanneer met de invoering van dc prestatieloncn. «mdergronds en boven gronds, niet te lang meer werd gewacht. Te hopen is. dat de hond van Dohmen zijn teleurstelling over hei gering^ resultaat voor de bovengronder- weel te verwerken. In dit resultaat manifesteert zich een van de mislukkingen van dc langzaam-aan-actic. De andere mislukking U de verwerping alom van het clement der Monroe- leer: Limburg voor-de Limburgers. F.en vakvereniging is en blijft een vakvereniging. Het behoud van het eigen karakter van Limburg is een zaak, die elders thuishoort cn anders behoort te worden opgevat en aangevat. Men kan vragen of de feitelijke loonsverhoging van de ondergrondse •mijnwerkers dan toch niet rechtstreek? uit de Inng/aaiu-aan-actie voortkomt. Het antwoord moet -luiden, dat «laarvoor die actie helemaal niet nodig was geweest., Er behoort niet vreJ kenni, van zaken Mie om tc kunnen vast stellen dar de gezamenlijke honden van mijnwerkers i» staat waren gewpe-t -om via de voor de vakorganisatie gebruikelijke wegen een soortgelijk resultaat te bereiken. En een mimler aanvechtbaar resultaat, in zoverre het zonder twijfel van andere aard was geweest-dan de op niets berustende aanwezigheidspremie. WIEis Muto nou! eigenlijk?" vraag ik. Hij antwoord v wegwerpend: Muto. is een dilettant. Heeft iemand met lende gehad. Op aanraden van Men ghini nemen; ze een andere advocaat. .Dankomt'; 't proces in '56.. Maar als dit - aan de gang is .blijkt die voormalige polftteiïhéf Siverlo Fo- lito, en dc namaak-marHies Vgo Monta'gna, ex-vriend van .de nacht- club-danseres Anna Maria Ctglioi HOLLANDIA. Onder grote be langstelling is gistermiddag in Kam pong Mokmer op Biak, namens de overlevenden van de Neutron-ramp, door mr. J. O. de Rjjke een Juid- klok voor het kerkgebouw van de kampong aangeboden aan de bevol king. Omdat de werkzaamheden aan de bouw van de.nieuwe kerk nog niet zijn voltooid, had de bevolking een .tijdelijke houten klokkestoel opge- richt. Als de nieuwe kerk en de bij behorende toren klaar zijn opgele verd, zal de iuidklok worden over gebracht. De klok draagt de inscriptie „Mu- nasus ro fararur pjun ro Neutron ani lS-?-'57", de Biakse vertaling voor „Blijk van dankbaarheid voor het goede werk bij dc Neutron- ramp 16-7-*57". Advertentie l.M.) PARIJS. Gisteravond is voor de eerste maal'in Parijs de tonedbeweri king van het „Dagboek van Anne Frank" uitgevoerd. De opbrengst kwam ten goede aan kinderen die door. dé Nazi-terreur ouderloos zijn geworden. Het stuk, da; werd uitgevoerd in een Franse bewerking door Georges Neveux. liet een diepe indruk achter op de zaal. geld getrouwd-:, én geeft een eigen 'Advocaat een- merkwaardig spél te tijdschrift uit, f.Attualia"-. Bisaccia is spelen. -• z'n vriendin. Zij hééft hem verteld „De familie hee-ft altijd gezegd dat dat leden Avail de Capocotta-cJub Wilma Pierot Picctom nooit gekend 'Wilma, na eeh fuif, denkend dat heeft en dat ze alleen naar Ostia ging ze dood was, itv zee. hebben gegooid, voor haar voeten. ..Wij zijn ervan Maar dat is niet waar.; Muto had zo overtuigd dat Wilma 't slachtoffer intelligent moéten zijn om te begrij- «s gew<>iden van één ongeluk, zo pen dat men zo'n meisje als Bisac-- luidde hun verklaring,- we nemen ciahiet kan gelóven, Ze heeft ook aan tprocesdeel om de eer van later beweerd, dat ze't-nooit gezegd onze dochter te verdedigen, heeft. In '55 vertelt ;hy verder Maar nu bleek dit eraan- toege- is - Sepe'-klaar' metz'n gerechtelijk voegd: „Als we mérken, gedurende, onderzoek. 't proces, dat de beschuldigd©; toch Onderwijl is Menghini bevriend verantwoordelijk was. dan mag geraakt met de advocaat van dc fa- In dat geval God onze advocaat zijn milié: Mohtési,;. Omdat 'deze familie en ons schuldig uitspreken." élk contact mét- de pers vermeed, én „Dit was een overtreding, roept er vóel dingen onopgehelderd waren, m'n- gastheer. „Nu was 't' zaak om vroeg, hij die advocaat hem bij het me duidelijk, te distanciëren. En gezin Montesi te'introduceren. wel zo dat iedereen ,er nota van Dat lukte in '54 ecu :jaa'r na Wil- kon nemen. Hiervoor kon ik de. ma's dood.' 't Bleken fatsoenlijke,„Messagero" niet gebruiken, dit was eerlijke, 'bèscheiden iherisert. Vader een persoonlijke, kwestie, Rudolf is timmerman. i..,. Menghini wint hun vértrouwen. Drie bekiaa#«ien zaten er in de rechts- Maar plotseling gebeurt er iets Venetië; v.hn.r. Pierot Piccionl, vreemds. De jonge advocaat van dé Montesi's sterft; onverwacht in z'n huis in Napéls. Qorzaak: onbekend. „Hij was jong en normaal gezond," zegt Menghini langzaam, „maar hij volgde wat, ik schreef over het ge val. Men zag ons ook vaak samen." Na dit voorval:, zegt de direc teur en eigenaar van II Messa- gero:: „Menghini van nu af aan is de krant tot je dienst. Je kunt haar als wapen gebruiken." Dat was een eer, maar ook een zwa re verantwoordelijkheid. Zo iets was in Italië nog nóóit gebeurd. De eerste die hij van dezemacht laat profiteren is de. vader, Rudolf Montesi.. De toestand in dit gezin is namelijk rampzalig: Na Wilma's dood werd de man zwaar ziek, daar na bleven de klanten weg. Maar ér werd tot in het holst van de. nacht, anoniem getelefoneerd.- „Eigen schuld," zegt Menghini," had bijtijds de pers ontvangen, dan had u kun nen vertellen hoe de zaken lagen. Dan was 't hooit zo geheimzinnig geworden." Hij verandert hun telefoonnum mer en begint een serie artikelen. Men mag. schrijft hij, niet denken dat de familie Montesi de moorde naar van hun dochter de hand bo ven 't hoofd houdt De mensen zijn eerlijk. En ze hebben al genoeg el- Dus schreef ik eenbrief aan Giuseppe Montesi en liet die op- nemen in een andere krant." Ik schrééf Giuseppe: 't proces 'loopt op een' bind. ;U moet nu de rechter de waarheid zeggen. Uw,, nichtje is die dag met u sa men geweest. Die brief werkte als .een bomin slag., Er kwamen reacties op uit de hele wereld. Menghini toont me in z'n werkka mer stapels kranten, opèengebonden met touwen. Pakken en pakken kranten uit alle delen van de we reld. „Ikdacht," zegt hij, „er zullen wel reacties- komen, tenslotte is 't de mening van een/journalist, maar dat 't zo hoog zou lopen." Goed; de advocaat van Montesi eiste, om zich te wreken, dat ik naar Venetië zou wordengeroepen om me daar nader te verklaren. Ik had nu de kaarten op tafelgelegd. Ik had me in één slag van hem en .de familie gedistancieerd." „En de oom?" 1 Hij glimlacht.'Oom wist dat ik de sleutel zou vinden. De brief was voor hem geen niéuws. Hij antwoordde: „Nu'is 't genoeg Menghini. Ik zal u dwingen dit voor: 't gerecht terug te nemen." 1 '..'.„We hebben zegt m'n gastheer elkaar nog weer ontmoet in dc getuigenkamec in Venetië." GEusep-. pe had een auto-ongéluk achter de rug en liep mank. „Dat. is de hand van God die u.straft." zei ik lachend. Waarop hij, ook lachend: „Ik wist r»c journalist Muto, die de ernstige beschuldtplnircn In zijn krant afdrukte, waarop Pierot Ptcctonl gearresteerd werd. dat u dat zeggen zou. Dit is mijn advocaat."-' Toen zijn we samen gaan eten, aan dezelfde tafel. Eerst heb ik, toen heeft hij betaald „Morgen ,'ë- zegt hij zal de rechtbank té Venetië- zich uitspre ken, over Piceioni, Montagna en het hoofd van de politie Polio. ..Volgens mij wordt 't vrijsm-aak. Is Piccioni schuldig dan heb me vergist,- dan moet ik weg van de krant, waarvan ik meer houd dan van mezelf." (Wordt vervolgd) BOGOTA. Vorige week donder dag zün :n de Zusdamertkaanse staat Columbia 22 mensen door ro vers vermoord, zo wordt officieel be kend gemaakt. Hun buizen zijn daar na geplunderd. Eenheden van het leger achtervolgden de misdadigers. Vervolg van pag. 1 aan een zijde van de verzoenende .premier prees.' In de Memorie van Antwoord had de regering .echter reeds; doen blijken, dat zij in eik ge val niet voelt voor de aanstelling van een minister of staatssecretaris vóór Europese Zaken. De antirevolutio nair' Hazenbosch was het daarmee eens, maar hij wildé nu' toch wel graag wéten. wat de regering dan wél van plan was.. - De KVP-er Blaisse stak niet on der stoelen of banken, dat naar,zijn inzicht, het bedrijfsleven onvoldoende isgehoord bij cie voorbereiding van het vedra'g over de- Euromarkt. De regering.; had iiiet. met de Sociaal- Economische Raad; moeten volstaan. Het zou .veel beter zijn geweest als de lagere publiekrechtelijke licha men al meer tótontwikkelingzou den zijn gebracht Met deze opmer king opende-hij de baan voor een lange rij; varv bezwaren die door het bedrijfsleven zijn aangevoerd. Zelf vond: hij evenals' de christèlijk- historische afgevaardigde Diepen horst en.' de antirevolutionair Ver kerk het vervoer de zwakste 1 plek in het verdrag. Zijn geestverwant Van Meel maakte zich - met de liberaal Van.. Dijk- vooral zorgen over de; landbouwparagrafen. De antirevolutionair Hazenbosch wees vooral op de moetlyke positie waarin met name de tabak zal ko men te verkeren, dé liberaal Kort hals achtte dé belangen van hetv Ne derlandse bedrijfslevenin Indone sië bedreigd, omdat de produkteii uit Indonesië niet in dezelfde bevoor rechte positie komen te verkeren als •voortbrengselenvan dé overzeese gebiedsdelen van Frankrijk. De so cialist v. d. Goes van Naters knoop te hieraan een interessante be spiegeling vast over de Algerijnse kwestie. Op de schuldvraag gang hij niet.in, hij stelde, alleen vast. dat de Europese economische gemeenschap een meervoudig belang heeft bij de beëindiging van de kwestie en dat de Verenigde Naties voor de oplossing daarvan een ongeschikt forum vór- i men, zodat hij tot dé conclusie kwam, dat het in bondgenootschappelijk i verband 'moest worden geprobeerd. Mr^Blaisse zag de Euromarkt als rn cers.lë stap naar'de Verenigde Staten van Europa,waarvan hij de zetej in Parijs o£ Brussel wilde hebben; De liberaal ^Korthals wees op de nood- j zaak:'om hét sch^nbaar machteloos geworden Europa weer aanzien te geven tussen Amerika en Rusland, de socialistische fractieleider Burger I wees. op de mogelijkheid van een gezamenlijk optreden tegen crises. {Aduerientie.MW I televisie-krrkdicnsten van 't IKOR mogen twee uur duren t olgens de leiding van de tv-af- deling vaa het Interkerkelijk over leg in radiozaken, is het duidelijk dat dit noch voor. de kerken, noch voor Öc kekers gunstig 7,ou Werken, Vijf diensten: per jaar ts te tvelnlg, zo lezen wij tussen de regels van het communique, waarin het IKOR zijn nieuwe programma's bekend maakt, Twee uur. Is voor. één dienst -te lang. Er worden pogingen ba hei werk gesteld om de. niet gebruikte zendtijd rendabel te maken in kor te studio-uitzendingen. Óok in het nieuwe seizoen blijft de' leiding van 'de XECOR-televisie berusten-bij ds... C; M.. de Vries en Erik de Vries, Alle diensten zullen weer woraen in geleid met een do cumentair programma. Van hel radio-program ma blij ven de kerkdiensten de hoofdmoot' vor men. Nieuw- zijn de huisdiensten: eens in de vier weken zullen de luisteraars 's morgéns om 10 .uur h«je in verscheidene gezinnen de weekdag wordt geopend. In de winter wordt de tijd van 6.40 tot 7 uur 's avonds weer gebruikt voor de rubriek „Schipper naasi God". eeh catechesalie voor de. jonge var j rende gemeente. Tussen de middag- dienst en de cateehesatie zal om de veertien dagen" ónder de titel „Het geladen, schip", éen radio-magazine- worden uitgezonden, waarin o.a. éen filmrubriek, boek- en toneelbespre kingen én zo iiu en dan een; liedje of 'n gesprek plaats' krijgen. De veertiendaagse v rubriek y- „De open deur" zal niet '.meer' de vorrri van 'een radiozondagsblad hebben, maar bestaan uit een, door ds, G. P. Klijn te schrijven, gedramati seerd verhaal.: over enige jonge mensen, wier problemen ter discus-, sic aan "de luisteraars, worden Woor- gelegd. - IN het NCRV-programma van maandag 2S oktober wordt 'n klankbeeld uitgezonden, dat een zo nauwkeurig mogelijke reconstruc tie wil «even van de Hongaarse op stand, (23 oktober tot 4 november 1956). Deze uitzending, „De nacht vié! opnieuw 'over Boedapest", 1*: samengesteld door Joop Simons, die middels opnamen kunnen horen, aan de hand van op de band vast- tAdvertentie ï.M.t gelegde radto-ultzendingen van tien Hongaarse stations de dagen van de rev«jlutle als het ware van uur tot uur heeft gevolgd. Hoorspelacteurs zullen de rollen van omroepers, re volutieleiders enx vertolken. DE eerste aflevering-van „Hom meles", de musical die Annie Schmidt en Cor Lemairc maken voor.de VARA-televisie, zal zater dagavond iworden voorafgegaan door 'n modeshow, waarin de schoonheids koninginnen van IJsland. Frankrijk, België. Duitsland (Miss Wereld) en- Nederland (Miss Europai een aantal Nederlandse modecreaties zullen presenteren. Het VARA-programma wordt gevolgd door 'n Eurovisie uitzending in Parijs van de show ..Holiday or. ice", die in het Palais des Sports wordt opgevoerd, OVER Hilversum vanavond een concert riooé 'i Concertgebouw orkest. q.l.v. Eduard van Beinum. Na Beelhóvéhs ouverture „Leonore II" -is Robert Casadesus solist in het orkest voor piano en orkest, no. 5 (Keizerconcert) van dezelfde com ponist. In het programma via de anoere zender van 9 uur tot 10.05 het luisterspel „Doctor Korbes; ver télt de waarheid-V De titelrol wordt gespeeld door Lo van Hensbergen; Jan C. Hubert heeft de regie. Op televisie wórdt, gevoetbald: een i echtstreèkse reportage, (8 uur tot P.55) - uit het Olympisch Stadion te Amsterdam, waar de jeugd elftallen van Nederland én Engeland tegen elkaar in het veld komen. Vier werkelijk betrouwbare middelen helpen elkaar en... doen wonderenl 4 geneesmiddelen, elk afzonderlijk al wereldberoemd. Tezamen in één tablet verenigd, ondersteunen zij bovendien el- kaars werking, waardoor deze nèg krach tiger is dan kon worden verwacht. De combinatie Chefarine „4" doet werkelijk wonderen en brengt baat waar andere middelen falen! JÉ" Tegen pijnen ën griep. Geschikt voor de gevoeligste maag. want die wordt beschermd door het bestanddeel Chefarox. nORTOn MAAKT MOElLlJKHEDErt niJ6PEÊLTWÊ£R HET DAT RUBbtRriEh etniOVtNAAR 2\®mu f 3120.Aan de zuidzijde van. het eiland is een klein strandje. De „Havik" laat hier het anker .vallen en Sandeman gaat met zijn gasten in de roeisloep aan wal. Ha. hier is het heerlijk!.... Sandeman en Doris gaan zwemmen en Lucia voelt ook wel voor een duik in zee.'Maar Mario is wel verplicht zijn sombere rol te blijven spelen en blijft verveeld op.het strand, ach ter. Zijnstem- 'ming is langzamerhand beneden het nulpunt-ge- daald, want hij verlangt hard terug naar de Ju-, xueuze villa, die hij samen met Lucia bewoont. En Sandeman rept maar met geen woord over. geldNa enkele uren kijkt de matroos, die het gezelschap naar. het strand heeft geroeid, bezorgd naar de lucht. Tjonge, wat, komen daar een. don kere: wolken opzetten! Dat wordt vast onweer. Het gezelschap zal -terug moeten gaan aan boord, want als het slecht weer wordt, kan de „Havik" hier niet blijven liggen. Hoofdstuk I Het was zaterdagmiddag, een [prachtige dag in juni. Edward Lati- Jmer. een lange, magere man van [zestig, liep op zijn gewone manier, [een beetje voorovergebogen, door z'n [tuin. Een wonderlijk type om te zien, Jdeze Edward Latimer, Zyn kleren Smaakten de indruk of ze altijd afzak- [ten. Het leek net of zijn lichaam geen (vléés genoeg had om ze op hun plaats [te houden. Zijn zwarte jasje hing [slobberig om'zijn schouders, de zak- [ken warén volgepropt met tangen, (schroeven en ander gereedschap. [Zijn broekspijpen, waren omgeslagen, [zodat er een groot stuk van zijn sok- [ken te zien was en op zijn hoofd (had hij 'n panamahoed, die meer ge- Ischikt was voor een schoolmeisje. Na [een behoorlijke zonnesteek had zijn (dokter hem op het hart gedrukt vocr- Itaan een hoed te dragen, dus hij had [het ding voor éen paar dubbeltjes in [een rommelig winkeltje gekocht en (hii was er heel. trots op, dat hij hem. zelf uitgezocht had.: Toen hij even stil stond, om een [molshoop bij. te harken, werd zijn (heg die zijn tuin van de buren scheid-. Jden, een eindje uit elkaar geduwd en [verscheen er een klein gezichtje tus- sen de bladeren. Het was een heel (treurig gezichtje, met "op iedere wang [een dikke traan. „Dag meneer Latimer," zei het kind [en ze'haalde, nog nasnikkend, haar (neus op. „Dag Carol Anne," zei Edward [Toen zag hij de zakdoek, die om een (van haar knieën was gebonden. „Wat (heb je nu weer; uitgevoerd?" ,4k: ben van mijn schommel geval- Jen." Ze kroop door .de heg om de [plek beter, te laten bekijken. Onder (haar arm had ze een pop, die met z'n. iroze wangen, zijn blauwe ogen en [blond haar, bijna' een miniatuurtje (van haarzelf was. j „Nee maar," zei Edward en hij.be- [studeerde haar knie aandachtig, „ik [geloof.dat je hier .iets lekkers voor (moet hebben. Denk je dat 't dan (gauw beter wordt?" „Ja, dan wordt 't vast gauw beter. Edward zocht in zijn zakken en vond een keurig ingepakte zuurbal. „Maar dan moet je voortaan .wel voorzichtiger zijn op je schommèl." „Ik was voortaan al voorzichtiger," zei Carol Anne. Ze stopte de zuurbal in haar mond en schoof hem van de ene wang in de andere, tot hij er gens zat waar het haar goedkeuring' wegdroeg. Daarna keek ze met grote ogen naar Edwardop. .Mammie zegt, dat ik mag spelen," kondigde ze aan... „Ik moet iemand van de trein ha len," zei Edward, „ik kan niet lang spelen." „Maar toch wel eventjesdrong ze aan. ;,Nou, heel eventjes dan. Vf at zul len we spelen..." Hij keek de tuin rond om inspiratie op te doen. „Ik weet al wat... zuilen we een schom mel voor je pop maken?." „Hè ja, dat zal Charlotte heerlijk vinden." Carol Anne huppelde vrolijk achter hem aan toen hij naar het ^schuurtje liep om het benodigde materiaal óp te scharrelen ,>Waar gaan we de schommel maken?" vroeg ze. - Jn het bos. Daar vinden ,we wel een boom met lage takken." Edward maakte twee touwtjes aan een klein plankj e vast en bond depoppehand- jes met een stukje ijzèrdraad aan de touwtjes, zodat Charlotte er niet afkon vallen. Toen baanden ze zich samen een weg door het kreupelhout en vonden op eén open plek een boom, die prachtig geschikt was. Voorzichtig gaf hij de schommel een duwtje en Charlotte schommelde tus sen het 'groen alsof zé nooit anders gedaan had „Geweldig!" riep Carol Anne, „mi wil ik het doen." Edward ging in de .schaduw op éen boomstronk zitten en deed zijn Hoed af- Hij .leekplotseling een ander mens. Er was niets eigenaardigs meer aan hem. Hü zag er indrukwekkend, bijna nobel uit. Op een rand van dun, grijs haar na, was hij kaal, maar hij had een hoog, mooi gevormd voor hoofd én een volmaakte schedel. Zijn groen-bruine ogen twinkelden met een zachte humor achter zyn brille- glazen. Hét, korte, blauwe rokje van Carol Anne danste mee' met al haar bewegingen, terwijl ze haar pop uit schold en instructies gaf om nog be ter te schommelen. Edward keek naar haar, een uitdrukking van diepe tevredenheid op zijn gezicht Ineens hield Carol Anne op met babbelen en •prutste wat aan het touwtje. Een ogenblik later sloeg de pop voorover en viel op de grond. „Charlotte heeft zich bezeerd,"zei ze voldaan, Edward deed precies wat van hem verlangd werd en maakte een ge baar van schrik, zelfs produceerde hij het gehuil van een pop, of wat er voor door moest gaan. „Wat een kleine huilebalk", zei Carol Anne verrukt „Ze heeft zich niet eens echt pijn gedaan, hè?" „Welnee, alleen haar knie een beet je. Wacht,; ik zal mijn zakdoek er omheen binden." ,Ja, dan gaat het niet bloeden." ,Met veel gekraak kauwde ze haar zuurbal stuk en at hem op. „Zou het niet nóg vlugger over gaan als ze iets lékkers kreeg?" Glimlachend voelde Edward tussen de schroeven en tangen in zijn zak naar éen nieuwe zuurbal. Hij legde hem net in het kleine handje toen hij hoorde roépen. „Dat is Trudie," zei hij'. ,.Ik denk dat ik; wèg moet" Het kleine: meisje gaf hem. een hand en ze wandelden samen het pad at. „Zullen we morgen de pop weer laten schommelen?" - „Misschien," zei Edward en hij hield de heg uit; elkaar om haar door te laten. „We zullen wel zien. Dag lieverd/'YHij wuifde nog even en. liep toen langzaam in de richting van het huis. Zijn dochter Gertrude zat m een ligstoel op het grasveld 'een boek. te lezen. Ze was vrij dik voor haar der tig jaar en ze had een rood, glim mend gezicht en kort," steil haar. Sinds de dood van haar moeder, nu tién jaar geleden, deed zé de huis houding voor haar vader en ;.ze scheen er best tevreden' mee te zón. Aan trouwen dacht ze niet tenmin ste. Ze keek op toen ze zijn stap hoor de. „Je moet opschieten, vader, 3» konit nog té laat" - „Ze wachten wel op me," zei Ed ward, die zich. nooit haastte. ,En de trein is trouwens toch nooit .'op tijd." „Je bent toch niet van plan zo te gaan?"-- 'Wordt vervolgd).

Gemeentearchief Schiedam - Krantenkijker

Rotterdamsch Parool / De Schiedammer | 1957 | | pagina 1