VELPön~!
Steekpartij in
Amsterdam
Caroline ,zdddlig5
op slappe koord
Officiële kringen
K v K optimistisch
Gemeente-ambtenaren
zeer ontevreden
i f u¥AiM
mwtwmM* if 4#? u
Berging Levante
-J
Hei
Vrije
\olk
m
NAJAARSBEURS GEBRUIKSGOEDEREN vreoenburg gebouwen ARTIKELEN VOOR HUISHOUDELIJK EN PERSOONLIJK GEBRUIK
>1
maar
jM&mmk
Niemand
kent me
SCHELDE-RIJNAKKOORD
Huidgenezing
08T1
IBelgracSo
H€
Een man
Eioisjes
Hfllllfl""
16
HET VRIJE VOLK ZATERDAG 9 SEPTEMBER 1961
PAGINA 3
(Van een onzer verslaggevers)
Tweeënvijftig jaar geleden kreeg Jan Eikhout van zijn moeder een draai, om zijn
oren. Hij was daarover zó kwaad, dat hij van huis wegliep. Dezer dagen
kwam hij terug een grijsaard van 69 jaar. Zijn hoogbejaarde moeder deed open.
lerwijl hij daar op nummer 11 in de Sint Martinusstraat in Eindhoven op de stoep
stond, mompelde de 89-jarige vrouw: 'Wiebentuf.
'Ik ben Johan,' zei de grijsaard. Wie zijn moeder na 52 jaar
terugziet, sluit haar in zijn armen. Ze kuste hem en huilde een
beetje. 'Jongen, waarom heb je niet geschreven?', vroeg ze.
En ze gaf hem een middagmaal.
van Ceta-Bever
(Van een onzer verslaggevers)
,,'t Was zaaalig", zuchtte vrijdagavond de 19-jarige en knappe
Rotterdamse Caroline G. P. Schelling in één van de wagens
van Circus Toni Boltini. Op de stevige schouders van koord
danser Rudi Stey (30 jaar) had ze even tevoren een tocht ge
maakt over de 13 meter lange staaldraad, die 12 me',er boven de
piste van het circus was gespannen.
NIEUWE
GEHEEL COMPLEET
VERLAAGDE PRIJZEN:
(Van een onzer verslaggevers)
Men blijft in officiële kringen van de Rotterdamse Kamer
van Koophandel optimistisch over de kans van slagen voorliet
met de Antwerpse Kamer van Koophandelovereengekomen
plan voor de ScheldeRijnverbinding, dit ondanks het kri
tische standpunt, dat de Antwerpse schepen voor Havenzaken
heeft bekendgemaakt.
Het convenu (de overeenkomst) is tot stand gekomen, omdat
beide partijen een ernstige poging wilden ondernemen de oude
strijdvraag over deze zaak in een wederzijds aanvaardbaar
compromis uit de sfeer der tegenstellingen te helpen brengen.
Oude
eisen
TM
léegGnpfcijs:
?k'pfiisü i
;',ag f B?Br O'NSDAG J
•fr-T^T~#m MwrtlMrhhiIiijhiw
■Zatérüac
na 50 jaar als
In die halve eeuw ben ik een vreemdeling geworden voor mijn eigen
moeder en zy een vreemde voor mij,' zei Jan, 'Ik voelde me alsof ik op
straat zo maar op een oude dame toeliep en haar de hand schudde. Je
kent haar niet; je weet niet wat ze doet; ze is een vreemde geworden
zoals alle anderen hier."
moe
moet. u zeker nebben.' Toen zei die
meneer: 'Ik ben Jan Eikhout.'
John Eckart zal nooit meer terug
keren naar Nederland, omdat hij hier
iniets heeft te zoeken: 'Een vreemde
onder ie eisen mensen.'
Was daarvoor uit Amerika ge- mevrouw Th. van Oort-Eikhout in
komen? Uit dat stadje in Neva- de Leegwaterstraat 68 te Hilversum
met veel moeite te spreken gekregen.
Want Jan Eikhout. die al tientallen
jaren Amerikaan is en zijn naam
heeft laten veranderen in John
Eckart 'Eikhout kunnen ze in
Amerika niet uitspreken' schuwt
elke publiciteit.
da. waar hij 52 jaar geleden heen
trok omdat het avontuur hem in het
bloed zat en omdat hij wég wilde.
"Wég van huis, waar h(j ruzie had,
omdat hy met een meisje omging,
dat van een andere gezindte was.
"Wég van de huzaren in Haarlem,
waar hij voor zijn nummer was op
gekomen. 'Hebt u ooit een soldaat
gezien die graag in dienst was?',
vroeg hij ons gisteren.
We hebben hem bij zijn nicht.
Toch heeft mister John Eckart
die het Nederlands heeft verleerd
zijn levensverhaal verteld, bij stukjes
en beetjes. Een mozaïek van wonder
lijke avonturen.
De kleine Jan was elf toen zijn va-
werkt. hxs was timmerman, smid en
soldaat in 1917 en 1918. toen hij in
Frankrijk in de loopgraven vocht.
'Daar weet ik nog maar weinig van,
want. wat mij niet interesseert her
inner ik mij ook niet.' In 1918 heeft
hij nog geprobeerd in Nederland te
kómen, maar dat lukte niet, omdat
ik een Amerikaanse uniform aan had
en Holland neutraal was."
Tn die halve eeuw is het landhuisje
gekomen. En de auto en de mo
torboot. waarmee de vrijgezel John.
Eckart in zijn eentje uit vissen pleegt
te gaan, zoals hij ook in zijn eentje
jaagt, en reizen maakt.
Maar in die 52 jaar heeft Jan geen
letter naar huis geschreven. 'Hoe kon
ik nu schrijven als ik niet wist waar
ze woonden?'
Geen wonder, dat ze allemaal dach
ten: 'Jan? Die is vast en zeker dood.'
Want ook de oproei.--, die broer Ber-
tus in Amerikaanse bladen had ge-
John Eckart f Ik ben cm treem-
deling gewordenmet hei enige
familielid, waar hij zich nog een
beetje thuis voelt: zijn nicht mevr.
Th. van Oort-Eikhout..
Donderdagavond is een twee-
motorig vliegtuig van de Amerikaan
se marine in het George-meer, onge
veer 140 km ten noorden van Jack
sonville in Florida, gestort. Van de
elf leden der bemanning kwamen er
vijf om het leven.
Advertentie LM.
Knutselaars lijmen met
(VERVOLG VOORPAGINA)
Omstreeks twee uur lag het vrij
wel evenwijdig aan het strand, de
voorsteven gericht naar de Nieuwe
Waterweg. Elke roller leek de Le
vante nog vaster pp de zandbank te
drukken en toen eindelijk het mo
ment gekomen was. waarop de
Schelde" zich in de tros wierp, bleef
het schip als een nukkige ezel muur
vast op zijn plaats.
Toen kwam dc verrassing. Aan de
kust ging nog steeds het hardnek
kige gerucht, dat dc vrachtvaarder
door een kapotte machine op drift
■was geraakt, maar plotseling braak
te het schip, waarop dc hele morgen
nauwelijks een teken van ieven vie!
waar ie nemen, roetzwarte wolken
uit zijn schoorsteen. Tegelijkertijd
begon de scheepsschroef razend om
zijn as te draaien.
Het was het beslissende steuntje
van de inmiddels met z'n beiden in
dé trossen hangende zeeslepers. Ter
wijl op de voorplecht de Duitsers
het nog uitstaande stuurboord-anker
omhoog haaiden, begon de Levante
achteruit te glijden. De eerste mi
nuten heel langzaam, totdat het he-.
Ie schip vrij was van de vlak voor
de kust liggende zandbank. En alsof
het daarna niet nog twee andere
banken moest passeren, vloog het
als een Vliegende Hollander naar de
veilige zee,
Oin kwart over drie dreef het
schip al ruim een mijl uit de kust.
de tros werd losgegooid en op eigen
kracht voer. het de Nieuwe Water
weg binnen. Hoewel het ernaar uit
zag, dat schade betrekkelijk gering
was, wilde de gezagvoerder het ze^
kere voor het onzekere nemen. Hij
bracht het schip naar Wilton Fijen-
oord, waar het grondig zal worden
onderzocht.
der overleed. Ze woonden toen in El-
den bij Arnhem. Zijn zusters Nelly
en Agnes en zijn broers Bertus. die
later naar Canada zou emigreren, en
Willem, die nu in 's-Graveland woont
en die zich nóg herinnert hoe Jan
altijd naar Amerika wilde: 'Want
hier verdien je te weinig.'
TAaar was o. Jan herinnert het.
•*-' zich nog goed die pot, waarin
alle briefjes gingen en dan moest je
trékken. 'Ik had nummer twee. Zo
kwam ik in de militaire dienst, bij de
huzaren in Venlo sn Tilburg en hoe
heten al die plaatsen ook ai weer?'
Toen hij een keer met verlof tbuis
was moet het zijn gebeurd: Ruzie. De
oorvijg. Jan stond op en ging heen.
Meer dan een halve eeuw heeft hij
niets van zich laten horen.
Hij ging in het uniform van de hu
zaren naar België, Daar kocht hij van
een erfenisje van 300 gulden burger
kleren en zo toog hij naar Parijs en
Marseille. Daar voer hij ais licht
matroos op een Zweeds vrachtschip
naar New York. 'Na de reis zei ik
good bye en ging aan wal.' vertelde
Jan gisteren en peinzend keek hij de
rook van zijn pijp na.
'Nee. papieren had ik niet en nie
mand heeft nijj daar toen naar ge
vraagd. Want vijftig jaar geleden kon
dat nog allemaal.'
Sinsdien heeft hij heel wat keren
'good bye' gezegd. Hij voer van
New York naar New Orleans. Toen
per trein naar Los Angeles. Vandaar
naar het stadje Tonapha, niet ver
van Las Vegas en de goudkoorts. 'Ik
ben heel Nevada door getrokken.
Jan Eikhout. heeft nooit in de
(goud-,.zilver- en koper-) mijnen ge-
plaatst 'wie weet waar Jan Eik-
hout is?' bleven onbeantwoord.
Zo zou rond Jan Eikhout eeuwig de
mysterieuze stilte van het graf heb
ben geheerst als in zijn brein niet het
plannetje was gerezen: 'Kom. laat ik
eens een maandje naar Holland
gaan.' Op 14 augustus kwam hij met
de Noordam in Rotterdam aan. Voor
hém stond er niemand aan de kade.
want hij was zijn gewoonte om niet
te schrijven getrouw gebieve*.
7o, op eon moego* k hij in zijn een-
tje naar Mdutn gegaan. Het huis,
waar hij vroeger had gewoond, was
verbouwd. 'Alles was anders. Ik liep
de deel op. De mensen keken mij aan.
en vroegen wat ik wilde. Ik zei, dat
ik hier was geboren en toen heb ik
daar gegeten by Jan Bosman en zijn.
vrouw, die ik niet herkende en
tochhoe vaak ben ik niet met
haar, Mieneke Wichgers, mjjn buur
meisje, naar school gegaan?'
Een keek hy uit het. venster dt
Hiiversumse Leegwsterstraat in.
'Ik leef in een ander land, in een
andere wereld. Ik ken niemand meet
en niemand kent mijWillem niet
Agnes niet. Nellie niet. niemand...
Ik kan alleen maar handen schudden
en praten, maar niemand verstaat
mij, want ik spreek niet meer hun
taal. Ik ben een vreemdeling vooi
mijn eigen familie geworden, vooi
the old folks at home.'
En hij vertelde hoe hij bij zijn
broer'Willem tegen het raam klopte.
'Er staat, iemand op de stoep.' zei
men binnen. En: 'Als hij wat wil heb
ben komt. hij maar achterom.'
Ze hebben hem gevraagd wat h;j
wilde, maar hij zei niets. Misschien
een doofstomme, dacht men en Wil-
lems dochter zei: 'Pa. die meneer
(Vervolg voorpagina)
Gisteravond had mevrouw De Waal
afgesproken bij haar buurvrouw op
tweehoog te zullen komen. Waar
schijnlijk heeft zij op weg naar haar
toe nog een verwijt willen maken aan
E F., die boven haar woonde.
De buurvrouw van tweehoog heeft
niet horen bellen. Zij is toe komen
lopen op het schreeuwen van me
vrouw De Waal. De politie had gis
teravond nog niet van de dader ge
hoord waarom hij bezoek van zijn
slachtoffer had gekregen. Vermoede
lijk had zij klachten over het stam
pen boven haar hoofd.
De man is. nadat hij zijn slacht
offer had gestoken, zijn woning weer
binnengegaan en heeft de deur ach
ter zich gesloten.
De dader is naar het bureau Lin-
naeusstraat overgebracht, waar bent
een eerste verhoor is afgenomen. De
man reageert apathisch. De officie
ren van Justitie, mr. Hartsuiker en
mr. Bouma. hebben ter plaatse een
onderzoek ingesteld. Dr. J. Zeldenrust
zal in de loop van de dag sectie ver
richten.
Vond Caroline het hoge tochtje zo
fijn? Ook wel („Ik was helemaal niet
bang", zei zeb maar het mooiste
vond ze de honderden mensen, die
vol spanning en vol bewondering
naar haar opkeken. Caroline houdt
ervan, dat de mensen waarderend
naar haar kijken. Daarom werd ze
mannequin en toen ze na anderhalf
jaar 'showen' niet zoveel werk meer
had ais ze wel wilde, miste ze het
applaus heel erg.
Ze werd receptioniste bij het Haags
Dagblad, maar droomde achter de
balie van nieuw applaus. Toen ze
dinsdag bij de première van Circus
Boltini in Rotterdam hoorde, dat de
afgelopen zomer twee journalisten
door Rudi Stey over de hog: draaa
waren gedragen, zei ze: .Dat wil ik
ook wei".
Circus Boltini (altijd te vinden
voor een stuntje) accepteerde Caro
lines aanbod gretig. Vrijdagavond
klom de blonde Rotterdamse in een
zwart strak truitje met een wijde
hals en een zwarte maillot achter
Rudi naar de nok van het circus.
Kwiek zat ze even later op de
schouders van de Westduitse koord
danser. Voortdurend „cheese"-
lachend naar de fotografen liet ze
zich over de draad voeren.
Bang? „Helemaal niet", zei Caro
line later, maar ze bekende wel. dat
ze zich zó stevig aan Rudi had vast
geklemd. dat diens forse botten er
van kraakten.
Het publiek applaudisseerde uit
bundig. er waren bloemen van de
circusdirectie en Caroline straalde.
Overgelukkig koesterde ze zich in de
bewondering' van het publiek. „Zaa-
iig", zei ze.
Advertentie I.M.
SHOOK nü f.5250
Skoda Oetavia f.JMSS.- f.5250,— OctaviaTouring Sport f.6295.— f.6050.— -%z'rr-
Octavia Super f.5895.- f.5650.- Felicia Sportcabriolet f,5485.- f.8250.-
H. ENGLEBERT N.V. THEBESIASTRAAT 145 DEN HAAG TELEFOON 070 723903*
DEALERS: GOOSEN's Autobedrijf, Nwe Binnenweg 311, Rotterdam, tel. 33546
Garagebedrijf BUGRA, Biankenburgsiraat 145, R'dam, lel. /4319
NIEUWENHUIJZE's Autobedrijf. Dorpsdijk 204, Rhoon, te!. 2729
Garage Gebr. K. J. N. HOEKE, Rotferd.weg 374, Delft, tol. 24132
fa. Jac. VOS ZN., Steegoversloot 32, Dordrecht tel. 613!
Garage V/, J. KUil, Soendalaar) 30, Viaardingen, tel. 4279
A. van KMSORGH, Ooster Lekdijk 24, Krimpen a/d Lek, tel 2933
Dat is nu gebeurd en men moet er zich dus niet over verbazen, dat
Antwerpen en Rotterdam eikaar zijn tegemoetgekomen. Aan beide zijden
heeft men uiterste eisen laten vallen, de enige voorwaarde om in goed
overleg tot resultaten te komen, zo luidde het commentaar van deze Rotter
damse K.v.K.-kringen op de in de iaaste dagen gehoorde kritiek.
(Van onze soc.-econ- redactie»
Moeten «le ambtenaren maar slik
ken wat hun gepresenteerd wordt?
Moeten zij dankbaar zijn voor een
handvol kruimels van de «elvaarts-
koek'? De overheid is alleen maar
op een koopje uit en zij wil voor een
dubbeltje op de eerste rang zitten.
Deze kritische woorden heeft de
voorzitter van de Nederlandse Bond
van Gemeenteambtenaren, de heer
J. A. Hoogkamp, burgemeester van
Veendam. gesproken op de algemene
vergadering van deze bond te Zwoi.e.
Aan de ambtenaren is wat franje
uitgereikt, zo zei hij. Hij noemde een
reeks verlangens op, die bij de leden
van zijn vereniging Seven.
De verhouding tussen de salarissen
van burgemeester en secretarissen, is
ten nadele van de secretarissen ver
broken. De vereniging heeft gepleit
voor de eerste» ambtenaren, een kwes
tie. die in oktober opnieuw aan de
orde komt.
De rtandplaatsaftrek moet geheel
verdwijnen, een werktijdverkorting
tot 40 uur is voor de administratieve
ambtenaar het minimum.
Nagegaan moet worden of ook de
hoofdarbeiders niet iets als een ver-
dienste-beloning kunnen krijgen, en
ten opzichte van extra's ais kerst
gratificatie en winstdeling, heelt de
ambtenaar zijn wensen.
Het is beslist onjuist, dat Rotter
dam zijn eisen inzake de afschaffing
van Belgische sleeppremies en van
andere beschermende maatregelen
voor de Antwerpse binnenscheep
vaart via de Rijn heeft laten vallen.
Slechts is de onverkorte eis van on
middellijke beëindiging van deze be
schermende hulp aan het Antwerpse
Rijnverkeer losgelaten en vervangen
door een in de tijd aflopende rege
ling. Aan het eind van die regeling
staat de opheffing van dit Belgische
complex van beschermende maatre
gelen.
Deze matiging van Rotterdamse
verlangens is aan Antwerpse zijde
beantwoord met de aanvaarding, van
een verbindingsproject dat voor het
binnenscheepvaartverkeer van Ant
werpen naar de Rijn v.v. verkeers
technisch en financieei-economisch
een haalbare oplossing biedt.
Op deze wijze zijn beide partijen
tot elkaar gekomen en men acht
het in geneomde Rotterdamse krin
gen dan ook een ontoelaatbare in
sinuatie te veronderstellen, dat
welke overwegingen dan ook van
eigenbelang van invloed zouden
zijn geweest op de inhoud van het
convenu. met name dus wat be-
Hoe lang die afloopperiode zal
moeten duren hangt af van verdere
onderhandelingen en de daarbij van
Belgische zijde te stellen eisen. .Ook
treft het akkoord over de aflo
pende Belgische premieregelingen,
dat is derhalve een zaak van verdre
overleg, aldus deze Rotterdamse
stemmen.
Men acht het beslist onjuist en
een bedenkelijke strategie om in dit
stadium nu de meest belanghebben
de partijen elkaar de hand hebben
gereikt de goede sfeer te vertroebe
len. temeer omdat de Kamer van
Koophandel te Antwerpen volledig
achter dit convenu staat en dit ook
ca de uitlatingen van de Antwerpse
schepen blijft bevestigen, aldus onze
Rotterdamse zegslieden.
In dat verband merkte men ook
op. dat de Antwerpse schepen wel
met oude Beigische eisen is ge
komen. maar op generlei manier
over de Nederlandse verlangens heeft
gesproken. Op die wijze zou men
tot elkander gebrachte partijen weer
uit elkaar trekken en geen enkele
bijdrage tot een wezenlijke oplossing
van het oude geschil leveren.
Advertentie i.oi.
Huidïulv^rheid Huidgt?zondheid
Puistjes verdrogen door Purol-poedei
De Algemene Raad van het
Britse Vakverbond »TUCi heeft voor
de derde maal een vrouw tot voor
zitter gekozen, namelijk de 64-jarige
Anne Godwin, algemeen secretaresse
van de Vakvereniging van Kantoor
bedienden.
Dc neutralist sprak opgewonden
dat voor een. vreedzaam wcrcldlot
hij wél dc sleutel had gevonden
maar nog, helaas, geen passend slot.
Over het ongenoegen, dat in krm-
I gen van de Amsterdamse Kamer van
Koophandel zou bestaan, omdat Rot
terdam in het overleg met Antwer
pen zelfstandig is opgetreden zonder
de Amsterdamse zusterkamer te
raadplegen, zei men ons:
.Onderhandelingen over zulk ccn
gevoelige zaal: moeten met grote om
zichtigheid worden gevoerd. Het al
tasten van de mogelijkneden om tot
het thans bereikte akkoord te komen
heeft eerst in zeer kleine kring
plaatsgevonden. Daaruit is naar beide
zijden een wat grotere delegatie van
onderhandelaars ontstaan, niettemin
beperkt genoeg om te venvachten,
dat de besprekingen niet door van
buiten inwerkende krachten door
kruist zouden worden.
Toen het beginsel-akkoord tussen
beide partijen rond was. is de Am
sterdamse Kamer van Koophandel
daarvan op de hoogte gebracht.
Er is hier dus een bepaalde onder-
handeliïigstaktiek gevolgd, die wij jn
de gegeven omstandigheden en ver
houdingen als do juiste hebben ge
zien en die. gemeten naar het resul
taat, ook juist is gebleken. Wij ver
trouwen. dat gezond verstand zwaar
der zal wegen dan gevoeligheden en
dat dit ook bij dc beoordeling van
het convenu op het hogere, officiële
niveau de doorslag zal geven.' aldus
deze zienswijze van Rotterdamse
K.v.K.-zijde.
'et heengaan van Pieter Sjoerd
Gerbrandy is een verlies voor
het Nederlandse volk. Niet alleen
zij die ziin levensbeschouwelijke
en Dolitieke meningen deelden,
herdenken hem met dankbaar
heid en genegenheid. Zij waren
maar weinig in getal, want "er-
brandy was een man die nooit
bang was zijn eigen mening
tegenover die van anderen te
plaatsen, ook al waren die ande
ren zijn naaste medewerkers of
politieke geestverwanten.
En toch heeft deze hoekige
figuur een reeks van jaren de
gevoelens van het hele volk ver
tolkt. In de jaren van de grootste
beproeving is hij dc nian geweest
die onverschrokken vóórop ging,
/olhardde en nieuwe moed schonk
aan de wankelmoedigen. Hij was
misschien een slecht volgeling,
maar in de moeilijkste uren een
uitstekend leider.
politiek stonden hij en wij na de
I oorlog herhaaldelijk recht
tegenover elkaar. Wij prijzen ons
gelukkig, dat wij niet slechts nu.
maar ook toen hij verleden jaar
75 jaar werd. van onze waar
dering en erkentelijkheid hebben
getuigd.
Pieter Sjoerd Gerbrandy gaat
de geschiedenis van Nederland in
als een Man.
De Groningse hoogleraar prof.
dr. J, Pen heeft in het stu
dentenweekblad Libertas een ar
tikel geschreven over 'De heilige
huizen van het liberalisme', waar
in hij betoogt, dat het liberalisme
in Nederland het gevaar loopt te
verstarren, omdat 'mooie begin
selen te zamen een benauwd bin
nenhuisje zijn gaan vormen,
waarin het moeilijk ademhalen
is.'
Vervolgens somt hij een aantal
liberale heiligs huisjes op die naar
zijn mening bij nader inzien hele
maal niet zo heilig blijken te zijn.
Zoals b.v. het heilige huis van de
belastingverlaging. Hoge belas
tingen, aldus prof. Pen, zijn niet
zo gauw zo schadelijk, dat ze 'de
grondslagen vari onze samen
leving aantasten.' En hij vervolgt:
'Er is in de westelijke landen
nooit zoveei geproduceerd, onder
nomen. geïnvesteerd ais juist bij
de huidige hoge belastingpercen
tages, De techniek is nimmer zo
snel vooruitgegaan, het reële in
komen nog nooit zo sterk geste
gen.'
i~Aok de door de VVD zo verfoeide
nivellering valt aardig mee.
'De vervlakking wordt veelal ge
adstrueerd met de voorkeur die
velen aan de dag leggen voor de
zaterdagavondprogramma's van
de radio een betreurenswaar
dig verschijnsel, dat echter niets
te maken heeft met inkomensver
deling. De spreiding der inkomens
heeft integendeel een gevarieerde
inkomensbesteding mogelijk ge
maakt, die vroeger bij de arme
mensen niet aanwezig was ar
moede is namelijk nogal een
tonig.'
Prof. Pen vindt zelfs een ver
dere inkomensspreiding nog wel
erg gewenst.
"tiet artikel eindigt dan met een
-■-I merkwaardige opmerking:
'Daarmee kom ik aan het meest
fundamentele beginsel van het
liberalisme: dc vrije ontplooiing
van de menselijke persoonlijk
heid. Dat is het heilige huis dat
ik staande zou willen houden...
De grootte van de ovoi'hcics.sec*
tor, de hoogte van de belastingen
en de spreiding van de inkomens
kunnen gerust pragmatisch (d.w.z.
vanuit de feiten, niet vanuit een
vooropgezette theorie. Red. HVV)
bekeken worden.
Het scheppen van mogelijk
heden voor de mens daarentegen
moet liefst een onaangetast
richtsnoer blijven. Misschien is
het zelfs zo, dat dit liberale
richtsnoer af en toe leidt tot nicer
overheidsactiviteit, tot hogere
belastingen en t-ot een geringere
ongelijkheid in de inkomensver
deling. Zodra dit wordt erkend
en nageleefd is het gevaar voor
liberale verstening bezworen.'
Als pref. Pen zijn hoop daarop
v gesteld heeft, lijkt 'ons die
hoop bij voorbaat ijdel te noe
men. Want het politieke libera
lisme. zoals zich dat in Nederland
manifesteert, heeft zijn bestaan
en bij tijden zijn betrekkelijk
succes juist helemaal te danken
aan gedrein over hoge belastin
gen, op overheidsingrijpen en op
nivellering. Het huis dat prof.
Pen beschrijft, is dan ook geen
liberaal huis. Geen VVD'er her
kent het als het zijne. En terecht,
want het is nu eenmaal het huis
waar de socialisten in wensen te
wonen cn waar prof. Pen alleen
het naamkaartje 'liberaal' op
heeft geplakt.
Ook een professor heeft niet
het recht naamkaartjes van hei
lige huisjes te verwisselen, alleen
omdat hij zo graag wil laten zien
hoe 'onafhankelijk' hij is.
Advertentie I.M.
,-Catabgut
jj«
10
getouwnè?r<fe
yérrccf-M -
zoegettgsbewijia:
vtrkrlJgbaa/e&B
